الهی؛ جمعی از تو ترسند، و خَلقی از مرگ، و حَسَن از خود... (علامه حسن زاده آملی) @Arefane

در حقیقت حضرت علامه در عبارت بالا، به دلیلِ واقعیِ «ترس از حق» و «ترس از مرگ» اشاره می‌کنند که چیزی نیست جز «ترس از خود»؛ یعنی ترس از روبرو شدن با باطنِ اعمال و صفات و عقاید خود. @Arefane

تصویر درس اخلاق امروز جناب استاد مؤیدی (از شاگردان سلوکی آیت الله سعادت پرور و بهره برده از محضر علامه حسن زاده و دیگر بزرگان). درس اخلاق ایشان در ایام تحصیلی حوزه، شنبه‌ها و یکشنبه‌ها بعد از نماز ظهر، در قم، توحید ۳، مسجد علی المرتضی علیه السلام برگزار می‌شود. شرکت برای عموم آزاد است. @Arefane

لب بستم و از پای نشستم امّا؛ این را نتوان که آرزویت نکنم... الهی؛ لاف عشقت به دهانم بزرگ آید و «لب بستم»، و در عشق تو گامی نزدم و «از پای نشستم»، «اما» چه کنم دلم بر محبتت سرشتی و «این را نتوان که آرزویت نکنم»... @Arefane

🎦 این بیت شعر زیبا که حضرت استاد رمضانی (از شاگردان علامه حسن‌زاده) می‌خوانند، سرودۀ خود ایشان است: به هر طرف که رو کنم، بُتی کند عشوه‌گری ولی به حُکم معرفت، تویی کنی جلوه‌گری یعنی اگر با نگاه استقلالی به اشیاء نگاه کنیم، بت‌هایی می‌بینیم که عشوه‌گری می‌کنند، ولی اگر با نگاه توحیدی و آیه‌بین به آنها نگاه کنیم، خداست که جلوه‌گری می‌کند. @Arefane

ما که باشیم که زخم تو شود قسمت ما...؟

او شهیدِ گرانبها و کمیابی است؛ هنوز هم که هنوز است مثل شهید مطهری نیامده است. (آیت‌الله جوادی آملی، درس خارج فقه ۱۳۹۸/۲/۱۱) @Arefane

در این مصاحبۀ کمتر‌ دیده‌شده که مربوط به زمان ریاست جمهوری رهبر انقلاب است، ایشان از گرایشات سلوکی و عرفانیِ شهید مطهری و خاطراتی شنیدنی در این زمینه سخن می‌گوید. @Arefane

الطُرُق الی الله کثیرة لأنّه ذو فضائل و جهات کثیرة؛ راه‌ها به سمت خداوند بسیار است، چراکه خداوند دارای فضیلت‌ها و جهت‌های بسیار است. (صدرالمتألهین، اسفار) @Arefane

به عبارت دیگر، خداوند دارای اسماء و صفات گوناگون است که هرکس بر اساس شاکلۀ وجودی خودش و در حالات مختلف، می‌تواند با برخی از آن اسماء بیشتر انس بگیرد و رابطه برقرار کند. @Arefane

سلامی گر نمی‌گویی، به دشنامی عزیزم کن/ که گر تلخ است، شیرین است از آن لب هرچه فرمایی... @Arefane

❖ در دیدار اخیر معلمان با رهبر انقلاب (۱۴۰۲/۲/۱۲)، ایشان اشاره ای به مفاخر ایرانی و به خصوص جناب ابن سینا داشتند: «در کتابهای علمی، مفاخر ایرانی معرّفی بشوند. ما یک روزی سردمدار علم در همه‌ی دنیا بودیم. من از افراد مطّلع شنیدم که گفتند تا چند سال قبل از این ــ مثلاً تا ده بیست سال یا سی سال پیش؛ حالا من دقیق نمیتوانم بگویم ــ کتاب قانون ابن‌سینا در مراکز علمی مهمّ اروپا مطرح بوده و ترجمه شده بود. آن زمان که به من گفتند، کتاب قانون که ابن‌سینا آن را عربی نوشته، به فارسی ترجمه نشده بود، [در حالی که] به زبانهای اروپایی، انگلیسی، فرانسه ترجمه شده بود. بعد البتّه ترجمه شد؛ یک مترجم بسیار خوبی زحمت کشید و انصافاً ترجمه‌ی بسیار عالی‌ای از قانون تهیّه شده که بنده دارم. یعنی این‌جوری است؛ ما مفاخر علمی را معرّفی کنیم به جوانهایمان، اکتشافات علمی اینها را معرّفی کنیم. در تاریخ علمی دنیا به وسیله‌ی ایرانی‌ها کارهای بزرگی انجام گرفته؛ اینها را به جوانهایمان بگوییم؛ این تشویق میکند او را، سر شوق می‌آورد.» ❖ همچنین رهبری در سال ۱۳۸۶ در نمایشگاه کتاب، همین ترجمه را چنین ستوده بودند: «این آقای هژار - عبدالرحمن شرفکندی، متخلص به هژار - قانون ابن سینا را به قدری خوب ترجمه کرده که آدم وقتی می‌خواند، لذت می‌برد.» @Arefane | عارفانه