قهرِ او، بِه ز سلام دگران...

به اخمت خستگی در می‌رود، لبخند لازم نیست...

چنین صوت لطیف و پند لطیفی، البته از چنان روح لطیفی تراوش می‌کند؛ از کوزه همان برون تراود که در اوست...

منعِ او، بِه ز عطای دگران...

جورِ او، بِه ز وفای دگران...

منقول است که دلقک فرعون که در جمیع احوال خود را به صورت موسی نمودی و مردم را خندانیدی، چون فرعون با قوم خود غرق شد و او به سلامت در رفت، موسی آه برآورد که خدایا! همۀ آزار من از او بود. ندا آمد که ای موسی! خود را چون شبیه به تو می‌نمود، عیب بود که مشابه تو را که دوستی، چون دشمنان دارم... @Arefane

امیدوارم خداوند امثال مرا نیز مانند دلقکی که تشبّه به خوبان می‌کند، با چشم‌پوشی در جرگۀ خوبان محسوب کند؛ که گفته اند: «مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ فَهُوَ مِنهُم»؛ کسی که خود را شبیه گروهی کند، از آنها محسوب می‌شود... @Arefane

ای در درون جانم و جان از تو بی‌خبر وز تو جهان پر است و جهان از تو بی‌خبر عطار نیشابوری @Arefane

صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین #شب_جمعه @Arefane

حتی در بیان حرف حق هم باید مراقب انگیزه‌مان باشیم. «خدا» در انگیزه‌ها غریب است و غریب است و غریب... (استاد مؤیدی) @Arefane

افسوس بر این عمر گرانمایه که بگذشت/ ما از سر تقصیر و خطا درنگذشتیم/ سعدی