❖ خطّ زیبای استاد شیخ حبیب الله فضائلی و کلام ایشان در توصیف کتاب گنجینةالاسرار: «این کتاب به حق، کنز الاسرار یا چنانچه خود سراینده نامیده گنجینة الاسرار است، اسراری از ظهور عشق و جمال، اسراری از راز و نیاز عاشق و جذبه‌های معشوق، اسراری از سیر و سلوک و حالات وجد و شوق، اسراری از سوز و گداز و هجران و وصل و ذوق...». خرید کتاب @Arefane | عارفانه

خنده می‌بینی ولی از گریۀ دل غافلی خانۀ ما اندرون ابر است و بیرون آفتاب

❖ آخر این دین کِی یک بوده است؟ همواره دو و سه بوده است و جنگ و قتال قائم میان ایشان. شما دین را یک چون خواهید کردن؟ یک آنجا شود در قیامت. اما اینجا که دنیاست ممکن نیست، زیرا اینجا هر یکی را مُرادی است و هوایی است مختلف. یکی اینجا ممکن نگردد؛ مگر در قیامت که همه یک شوند و به یک‌جا نظر کنند و یک‌گوش و یک‌زبان شوند. - فیه ما فیه، مولوی @Arefane | عارفانه

❖ اولین شعری که جناب عمّان سامانی در کتاب «گنجینة الاسرار» آورده از زیباترین و مشهورترین اشعار ایشان است که خط استاد حبیب الله فضائلی به این زیبایی‌ افزوده است: کیست این پنهان مرا در جان و تن کز زبان من همی گوید سخن؟ این که گوید از لب من راز کیست؟ بنگرید این صاحب آواز کیست؟ ❖ این شعر مطابق با مبانی عرفانی مانند وحدت وجود، معرفت نفس، قرب نوافل و... سروده شده است. در حدیث قرب نوافل از زبان خداوند آمده است: «آنگاه که بنده‌ام را دوست بدارم، آنگاه گوش او می‌شوم که با آن می‌شنود و چشمش می‌شوم که با آن می‌بیند و زبانش می‌شوم که با آن سخن می‌گوید و دستش می‌شوم که با آن می‌گیرد». خرید کتاب @Arefane | عارفانه

تو آسمانِ جلالی، روا بُوَد که مرا؛ عنایتِ تو ز دامِ زمانه برهاند...

❖ نماهنگ زیبا | يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ الَّذِي خَلَقَكَ... ای انسان! چه چیزی تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته؟ همان‌که تو را آفرید. (انفطار/۶-۷) 🌱 کاری از کانال عارفانه ❖ برخی از مفسّرین گفته‌اند: اینکه‌ خداوند ‌در‌ ‌این ‌آیه‌ ‌از‌ ‌بین‌ تمام‌ اسماء و صفات‌ ‌خود‌، صفت‌ «الکریم‌» ‌را‌ آورده‌ ‌برای‌ آن است‌ ‌که‌ گویا به انسان تلقین‌ می‌کند ‌که‌ ‌در‌ جواب‌ بگوید: به خاطر کرامت و بزرگواری تو به غفلت و غرور دچار شدم. جناب رشیدالدین میبدی می‌نویسد: «امروز در دنیا با بندۀ عاجز چنین خطاب می‌کند و فردا در عرصۀ عظمى و انجمن کبرى با بندۀ عاصى گوید: يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ؟ این عَجَب نِگَر؛ تهدیدى لطف آمیز! خودْ سؤال می‌کند و در نفسِ سؤال، بنده را تلقینِ جواب می‌کند به آنچه گفت: بِرَبّک الکریم؛ نامِ «کریم» به یادِ بنده می‌دهد تا بنده گوید: غَرَّنى بک کرمُک و لولا کرمُک ما فَعَلتُ، لأنّک رأیتَ فسَتَرتَ و قَدَرتَ فأمهَلتَ». @Arefane | عارفانه

دیدار جناب استاد امینی نژاد (از اساتید فلسفه و عرفان) با جناب آقای سیّدان (از مخالفین فلسفه و عرفان) در مشهد، و گفتگو درباره مباحث اختلافی. ۱۴۰۲/۵/۲۱ @Arefane

خندۀ بیگانگان دیدم نگفتم درد دل آشنایا با تو گویم، گریه دارد حال من

لنگ و لوک و خفته‌شکل و بی‌ادب؛ سوی او می‌غیژ و او را می‌طلب... (غیژیدن: خیزیدنِ طفلان و مردمانِ شَل) ❖ هر که هستی و در هر حال هستی، لنگان‌لنگان او را طلب کن، که حتماً از توقف و ناامیدی بهتر است... صلّی الله علیک یا اباعبدالله الحسین #شب_جمعه @Arefane | عارفانه