اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللّه، وَ عَلَى الاَرواحِ الَّتى حَلَّت بِفِنائِک، عَلَیکَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَدًا ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیلُ وَ النَّهار، وَ لا جَعَلَهُ اللّهُ آخِرَ العَهدِ مِنّى لِزیارَتِکُم، اَلسَّلامُ عَلَى الحُسَین وَ عَلىٰ عَلىِّ بنِ الحُسَین وَ عَلىٰ اَولادِ الحُسَین وَ عَلىٰ اَصحابِ الحُسَین.

ای بدن تو غرق خون، ای سر و روت لاله‌گون با چه خضاب کرده‌ای؟ خون که حنا نمی‌شود

مستغنی از کفن شده‌ای خوش مبارکت لیکن لباس مندرسی داشتی چه شد؟

زبان حال حضرت سکینه خطاب به ذوالجناح: ای فَرَس! با تو چه رخ داده که خود باخته‌ای؟ مگر اینگونه که ماتی، تو شَه انداخته‌ای؟

تو آن حسینِ غریبی که روز عاشورا جهان مصالحه کردی به کهنه پیرهنی

ای غم شیرینت با آدم و حوّا (بازخوانی مداحی باید برخاست) شب ششم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی

حسین، لیلای عالمه؛ حسن، لیلای حسین شب ششم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی

دلا نزد کسی بنشین که او خوان کرم دارد در مدح امام حسن مجتبی(ع) شب ششم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی

واعطشا بکربلا شب هفتم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی

بقیَّةُ السَّیفِ أبقَی عدداً و أکثَرُ وَلَداً شب هفتم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی

داغ تو، داغ مادرمه؛ داغ پدرمه شب هشتم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی

اکبر نعره می‌کشد: علی ولی اللّه شب هشتم محرم ۱۴۰۵ حاج محمود کریمی