گفتار | شنيدم از يكى از اساتيد اخلاقى كه با سالكى مى‌‌گفت: اى پسر چندان كه تعلّق خاطر آدمى به «روزى» است، اگر به «روزى‌دِه» بودى به مقام از ملائكه درگذشتى.

رنج‌ها بردیم و آسایش نبود اندر جهان ترک آسایش گرفتیم، این زمان آسوده‌ایم

گر به صحرا دیگران از بهر عشرت می‌روند ما به خلوت با تو ای آرام جان آسوده‌ایم

گر نروی به سوی او، راست بگو کجا روی؟ هر طرفی که بنگری، ملک وی است و کوی او

صلّی الله علیک یا رحمة الله الواسعه یا اباعبدالله الحسین و علی الارواح التی حلّت بفنائک

اللّهمّ هذا اوّلاً و هذا ثانیاً

📹 عبارات عمیق و حس و حالِ حرکات دست و شیوه تخاطب و گفتگوی رو در روی یک عارف با خداوند: اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ؛ إِنَّهُ نَزَلَ عِندَكَ شَهِيدًا لِلإِسلامِ وَ القُرآنِ وَ العِترَةِ؛ هذا أَوَّلًا [این مطلب اول]. اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ؛ إِنَّهُ نَزَلَ عِنْدَكَ قَتِيلًا لِلْإِسْلَامِ؛ قَتِيلًا لِلْأُمَّةِ الْمُسْلِمَةِ؛ قَتِيلًا لِسِيَاسَتِهَا؛ قَتِيلًا لِصِيَانَتِهَا؛ قَتِيلًا لِكِيَانِهَا؛ قَتِيلًا لِعَظَمَتِهَا وَ سِيَادَتِهَا وَ مَوْلَوِيَّتِهَا وَ وَحْدَتِهَا، [هذا ثانیاً؛ این مطلب دوم]. @Arefane

نَفَس ز دل به لبم می‌رسد به دشواری ز بس گره شده در سینه‌ام شکایت‌ها