به ناز خفته چه داند که دردمند فراق به شب چه می‌گذراند علی‌الخصوص غریب؟ - سعدی

سکه‌ها ایمانشان را برد، بیعت‌ها شکست یک به یک سردارها رفتند قیمت‌ها شکست دشمنان زخمش زدند و دوستان زخم زبان آه، این آیینه را سنگ ملامت‌ها شکست زهر جعده تلخ‌تر از صلح تحمیلی نبود زهر را نوشید و بغضش بعد مدت‌ها شکست - حسین عباس‌پور

هر کس قسم بدانچه عزیزست می‌خورد سوگند کردگار به جانِ محمّدست... - غالب دهلوی

بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی، شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی.. - سعدی

لذت وصل نداند مگر آن سوخته ای که پس از دوری بسیار به یاری برسد - امیرخسرو دهلوی

خلقی همه با هم سخن وصل تو گویند من بی‌کسم، افسانه هجران به که گویم؟ - هلالی جغتایی

من آن نیَم که دَهم نقدِ دل به هر شوخی، درِ خزانه، به مُهر تو و نشانه‌ی توست. - حافظ

چقدر زندگیِ ما مثل شن‌های دریاست دوست من، محکم می‌گیریمش، اما از بین انگشتانمان می‌لغزد.

جانِ بیمارِ مرا نیست ز تو رویِ سؤال ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد - حافظ

نجات از درد جستن عین بی دردیست می‌دانم کزو هر ساعتی درد دگر بر روی درد آید - محتشم کاشانی

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس! هیچ کس اینجا به تو مانند نشد - فاضل نظری