جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید چو دل به جای نباشد، چگونه خواب آید؟ - امیرخسرو دهلوی

شنیده‌ ام سخنی خوش که پیر کَنعان گفت فِراقِ یار نه آن می‌کند که بتوان گفت - حافظ

غلام آن نظربازم که خاطر با یکی دارد نه مملوکی که هر ساعت نظر با مالکی دارد - فروغی بسطامی

‌لب از گفتن چنان بستم که گویی دهان بر چهره زخمی بود و بِه گشت - طالب‌ آملی

خواب در چشم و نفس بر دِل محزون بار است از که دورَم که به‌خود ساختنم دُشوار است - بیدل‌ دهلوی

از سردیِ آه است که جان میبرم از اشک می‌ سوخت مرا اشک اگر آه نمی‌ بود - صائب‌ تبریزی

خون می‌چكد از ديده در اين كنج صبوری اين صبر كه من می‌كنم افشردن جان است - هوشنگ ابتهاج

چگونه شاد شود اندرونِ غمگینم؟ به اختیار، که از اختیار بیرون است - حافظ

سخن کَز حال خود گویم زِ حرفم بوی درد آید بلی حال دِگَر دارد سخن کَز روی درد آید چنان خو کرده با دردش دل اندوهگین من که روزی صَد رَه از راحت گُریزد سوی درد آید - محتشم کاشانی