پاییز و تابستون نداشت، مشکل از منه.

اره من دیوونم. تو چی؟ احمق؟

از آدمایی که به جای تایپ کردن ، ویدیو مسیج میدن یا ویس میدن واقعا خوشم میاد.

بود و نبودم هیچ فرقی نمیکنه

از وقت هایی که میتونم با یکی راحت و بدون فکر کردن صحبت کنم خوشم میاد

من ناراحت نیستم فقط یچیزی توی قلبم آخرین نفسشو کشید و بعد خاموش شد . دیگه ۲۴/۷ آهنگ گوش ندادم ، دیگه نقاشی نکشیدم ، دیگه از خودم عکس نگرفتم . یچیزی تموم شد ، ذوق بیرون رفتن نداشتم ، ذوق کافه رفتن ، مهمونی رفتن ، با دوستام پارک رفتن هم نداشتم . دیگه چیزای قشنگ رو سیو نکردم ، دیگه فیلم و سریال ندیدم ، ارزوهامو ننوشتم و روزام رو توصیف نکردم . موقع دیدن ستاره ها از ته دل نخندیدم و از غروب هم عکس نگرفتم . دیگه منتظر یه روز خاص نموندم ، دیگه آهنگ های قدیمی من رو یاد کسی ننداخت . دیگه در یخچال رو بدون دلیل باز نکردم و بدون دلیل اتاقمو تمیز نکردم . خیلی چیزا هم با اون « یچیز » خاموش شد

من همیشه آبی بودم و تو خواستی برات بی رنگ بشم.

خورشید ..

رفتارای کوچیکی که انجام میدی و نشونه اهمیت و توجهی‌ان که بهم میدی، خوشحالم میکنن. مثلا وقتی داریم راه میریم و منتظرم میمونی تا بهت برسم. وقتی تویی که اهل گرفتن دست بقیه و بغل کردنشون نیستی، ناخودآگاه دستمو میگیری و خودتو به سمت من میرسونی تا بی‌دلیل بغلم کنی. وقتی دستتو روی سرم میذاری و موهامو ناز میکنی. شاید همه این کارا ساده و کوچیک به‌نظر بیان، ولی انگار یه وقتایی همین کارای ساده خیلی بیشتر از یه کار ساده‌ن، چون کسی‌ انجامشون میده که جایگاه متفاوتی توی قلب آدم داره. فکر کنم واسه همینه که تمام کارات انقدر به قلبم میشینه. همش و همش بخاطر اینه که از طرف توان، و امیدوارم برای همیشه باشن.