-

هوا ابریه و پنجره‌ها بستن. حالا که ازت دورم، حالت خوبه؟ حالا که لم دادی روی تخت و دورت پر شده از سیگارای نیم‌سوخته، حالا حالت خوبه؟ حالا که کسی نیست که پرده‌هارو بکشه و نور بدوه توی اتاقت، حالا که تنها یه گوشه نشستی، همه‌جا پُره دود شده، حالا که دیگه نیستم تا لگد بزنم به پهلوت و بگم از جا بلند شو تا پانسمان دستتو عوض کنم، حالا حالت خوبه عزیزِ من؟

آره خب شاید چون دوستت دارم.

نازنین، سریِ بعدی که گفتی: «این با بقیه فرق داره»، سرب داغ می‌ریزم تو حلقت، این خط این نشون.

بشکنه اون دلی که تورو خواست.

کپریکورن، اون فقط خودتو میخاد. فقط تو برایِ نفس کشیدنش، کاملاً کافیی.

وای ولم کن توروخدا می‌خوام بره بمیره.

وای خدای بزرگ، انقد بیدار موندم که گشنم شده.

عطر تورو یادم نیست.

با توجه به درد و رنجی که سازمان سنجش برای دانش‌آموزا ایجاد می‌کنه به نظرم اسمشو بذاریم «سازمان رنجش» مناسب‌تره.

از لحاظ روحی دقیقا در همین نقطه قرار دارم: