من ز جانِ خویش بیزارم به جان... -عطار

ميان ماندن و رفتن حکايتی کرديم که آشکارا در پرده‌ی کنايت رفت! مجال ما همه اين تنگ‌مايه بود و دريغ که مايه خود همه در وجهِ اين حکايت رفت... -احمد شاملو

یک دل و این‌همه غم؟ وای به من -فروغی بسطامی

زندگانی نیست این ؛ که تمرینِ فراوان مُردن است...

از فرق سر تا نوک پا، کورتیزول، کورتیزول.

- هزار ماهیِ تنها، فدای آبیِ دریا. بلپ‌بلپ.

آدمیزاد نورگراییِ مثبت دارد. بلپ‌بلپ.

فقط برای ادا اومدن دستمه، نمی‌خونمش. بلپ‌بلپ.

زندگی تخماتیک.

گفتمش: دل می‌خری؟ پرسید: چند؟ گفتمش: دل مال تو؛ تنها بخند.. خنده کرد و دل ز دستانم ربود، تا به خود باز آمدم؛ او رفته بود.. دل ز دستش روی خاک افتاده بود(: جای پایش روی دل جامانده بود..

خیلی کله‌م خرابه، اگر چهارده سالم بود دیلیت‌اکانت می‌کردم

منو تو آخورِمان مرگ است.