مگر در آشیان بوف
مرا زاییدهای،مادر
که بختم این چنین تیرهست
که چون بوفی درون لانه گریانم؟
هدایت شده از خانۀانتهایخیابان۲۴۵؛
وقتی انرژی اجتماعیم تموم میشه دنبال یه خلوتم برای خودم، یه گوشه که ذهنِ آشفتهم آروم شه.