یک روز,
کودکی از نسلی جدید
روبه روی مادرش می نشیند و
با غم و حسرت نگاهش می گوید:
مگر رسم انسان بودن
انسانیت نبود؟ پس چرا بذر
بی رحمی در دلهایتان ریشه کرده.
ان موقع جز شرمساری, مادر
جوابی ندارد که به کودکش
بدهد. چیزی برای گفتن ندارد
چه بگوید؟ چه بگوییم؟
اصلا با کدام رویی این را که
از دشتی سرتاسر پروانه که
روزی خون و عشق پمپاژ میکرد
جهنمی سیاه رنگ ساختیم, بر زبان
بیاوریم.
یا اینکه به رویش بیاوریم
روزی بذری که در دل اوهم کاشتیم
ریشه می کند و بی رحم میشود.؟
ریشه در ریشه مان بی رحمی ست
اگر یک روز کودکی پرسید جهان
سراسر مهربانی مان کجاست
بگویید سوخت اما, تو در قلبت
سبز نگهش دار .
جای کاشتن بی رحمی در دل او
با بذر محبت تکه ای از جهان
جهنم باری که ساختید و ساختیم
را سبز نگه دارید.
@Arvan_sun.زادهمهر
_بهسمتشمیرمانگارهنوزمثلبچگیامم
زمانیکهبچههاعروسکموخرابمیکردن
ومنبهاغوشگرممامانپناهمیبردمو
اشکامورویپیراهنسفیدشباگلایابی
خالیکنم.
اشکاموروپیراهنشخالیمیکنموسعی
میکنمنگرانهیچینباشم..نگرانهیچی!
ماماناینبارعروسکموخرابنکردن
ارزوهاموخرابکردن.جایموهام
میشهارزوهاموببافی؟
@Arvan_sun.زادمهر
+ گفت: «آدما با رویاهاشون زندگی میکنن.»
- گفتم: «چرا که نه؟ مگه چیزی غیر از رویا
هم وجود داره؟»
+ گفت: «آره، تموم شدنِ رویاها.»
عامهپسند - چارلز بوکفسکی
@Arvan_sun
مولانا :
صبر مرا خواب برد عقل مرا آب برد
کار مرا یار برد تا چه شود کار من
@Arvan_sun
بگذاراینگونهبگویم؛
بعدِگذشتنازسختیها
تنتصافنمیشود
پاهایتجانِنگهداشتنتنتراندارد
پلکهایتخستهوسنگینسعیدر
رویهمقرارگرفتندارند.
فکرنکنبعدگذرازسختیهمهچیز
خوباست.نهعزیزِمن!
خوشبینانهنگریستنبهبعدازسختیها،
انچنانهمخوبنیست.
هنگامیکهگذرکنیوخبریاز
بهشتیکهدرذهنتساختهبودی
نباشد،یأسوناامیدی
امیدترابرایگذرازدشواریها
میگیردودروجببهوجبوجودت
رخنهمیکند.
بعدِسختی؛
بهاندازهاستراحتکن.
انگارکهیکنیمهازسرنوشتترا
باپیروزیپشتِسرگذاشتیاما
هنوزنیمهیدیگریهمباقیست.
@Arvan_sun.زاده مهر
هدایت شده از ملوفیل
NivadNivad - 4 Sobh.mp3
زمان:
حجم:
7.5M
بوی موهات میپیچه
میبره عقلو از این آدم
دوتا چشمات فانوس دریایی
حق بده روت حساسم
تو یه رنگیو اصلیو
وصلی به این دل دیوونه
داره کم کم صب میشه
حرفام یادت بمونه
چهارصبح-نیواد
روزِجهانیاوناییکهقدوبالایرعنادارن:)
.تبریکبهاونیکه؛بهاونیکهتوبچگیپادردودستدرد
دیوونشکردوهرجارفتیهضربهبه
سرشخورد.
@Arvan_sun