احمد شاملو : کیستی که من این‌گونه به جدّ در دیار رویاهای خویش با تو درنگ میکنم!؟ @Arvan_sun

اینجاش‌سخت‌میشه‌که دوست‌نداری‌به‌کسی‌بگی که‌من‌دارم‌لِه‌میشم‌ @Arvan_sun

‌تمام‌اجزای‌صورتش‌،به‌جز‌چشمانش گریه‌می‌کردند‌. با‌این‌حال‌بازهم‌بر‌ابرسیاه چشمانش‌مجالِ‌باران‌نمی‌داد. دستی‌برشانه‌اش‌نشست: اشکالی‌نداردکه‌گاهی‌گریه‌کنی. به‌سردی‌پاسخ‌داد:کار‌ازاشک‌گذشته‌نازنین اشک‌تنها‌،بر‌این‌سیلابِ‌غم‌جان‌‌دوباره می‌بخشد‌تا‌تمامِ‌شهرهای‌دلم‌را‌اوارشود.. @Arvan_sun.زاده‌مهر

به‌هنگام‌دیدار‌،از‌درد‌سخنی‌مگو‌ از‌اینکه‌اخرهای‌شب‌چند‌دل‌شکست‌مگو ازاینکه‌‌چند‌تن‌شبانه‌به‌خواب‌رفته‌و‌سحر ندیدند‌‌مگو. برایم‌ازتولد‌ها‌بگو،از‌طلوعی‌که‌نه‌تنها‌ اغاز‌خورشید‌بلکه‌اغاز‌‌چشم‌بازکردن نوزادی‌‌برجهان‌امروز‌شده. برایم‌بگو‌که‌چگونه‌چون‌شکوفه‌ها به‌وقت‌بهار‌،نوگلانی‌که‌کم‌از‌ماه‌نداشتند شکفته‌شده‌و‌عطر‌نرگس‌و‌لاله‌و‌داوودی‌ را‌همراه‌خوداورده‌اند. شب‌گذشته‌،از‌سحرگاه‌‌بگو‌‌.. درژرفای‌‌خموشی‌غرق‌مشو‌و‌بگذار‌نور بر‌ان‌قلب‌سیاه‌گشته‌‌بتابد. بگذار‌زندگی‌نو،در‌,کنه‌و‌‌ژرفنای‌دلت‌رخنه‌کند. @Arvan_sun.زاده‌مهر

سعدی : مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم قناعت می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم تحمل می‌کنم با زخم چون مرهم نمی‌بینم @Arvan_sun

مارا،حوصله‌ی‌‌قانع‌کردن‌نبود، هران‌چیزی‌که‌گذشته‌شد‌و‌حال‌افتاد‌و‌اینده خواهدگشت‌‌مقصرش‌ما‌بودیم‌و‌هستیم‌و خواهیم‌بود. درذهن‌‌خویش‌شادمان‌باشید‌که‌ مقصری‌برای‌‌تمام‌ِ‌ادعاهای‌دروغین‌خود یاقته‌اید. @Arvan_sun.زاده‌مهر

این‌من‌که‌در‌من پیوسته‌می‌گرید درمن‌کسی‌اهسته‌می‌گرید! @Arvan_sun

هلالی جغتایی : بارها غم به تو گفتیم ز ما نشنیدی بعد از این مصلحت آن‌ است که خاموش کنیم! @Arvan_sun

انکه‌برروی‌اوار،تنهاخشت‌روی‌خشت‌گذاشت‌ محتاج‌خانه‌نویی‌کسی‌نیست‌. @Arvan_sun.زاده‌مهر