شنیدم مادری می‌گفت: چراغانی کنید ره را نگاهِ تیره‌روزانِ جهان،...دریاب می‌خواهد #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

مگر اینجا کجاست که بویِ خاکش، تشنگی دارد هوایِ نم‌نمِ بارانِ خشکش، گریه می‌بارد به چشم آشنا دارد غریبی می‌کند اما.. نشسته بر لب خاموش و ثقلِ خنده می‌کارد #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #هوای‌کربلا‌کرده‌دل‌بی‌تاب😭

به آغازِ جنون، برگشتنم حتمی‌ست می‌دانم منِ مجنونِ شیدا را خدا، بی‌تاب می‌خواهد #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

صدای العطش می‌آید از لب‌های خشکیده ولی می‌خوانم از چشمش که او، اصلاً نترسیده #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

به مقصد می‌رسیم، با چک‌چک شمشیر تیزِ عشق اگر چه، راهِ باطل پهن و حق باریک‌تر از مو شد #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

دل را که سپردم به تو گفتم: نرو ای‌جان رفتی و نشاندی به دلم، حسرتِ دوران افسونگرِ جنجالِ نگاهت، شده بودم بی‌تو شده‌ام خسته و بی‌تاب و پریشان #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

شده شعری برایِ او، نگاهِ سوزِ تفتیده خروشِ روضه‌‌ے اشک‌ست و آه و رنجِ غمدیده #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

دیوانه‌ے افسونِ تو شد بی‌سر و سامان آزرده شده قلبِ و دل، از دست تو ای‌جان #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

"سخت‌ست‌ انسان باشے " ای نفس‌هاے مسیحا، گل‌پرے رخسارِ انسان! گرمِ خورشیدِ نگاهت، قُمرے مستِ غزل‌خوان گفته‌اے: قبلِ از تفکر ، جمله‌اے هم‌‌پاےِ گوهر: ذاتِ شخصیت مهم است، نه، نشانِ دُّر غلتان اندکے قبل از طلوعِ، شور و شوق شاعرانه شب شده مستِ زفافِ نوعروسِ شعر عریان بوسه‌اے از چشمِ مستِ دلبرِ شیرازے‌ام کرد شعرِ دل را اینچنین، بینا،  درونِ شهرِ کوران چون دلِ پروانه ے او، عشق مصنوعی نمی‌خواست جنس بنجل را به آتش می‌کشیده پشتِ دکان شمع او می‌سوزد از غم، با شرارِ معرفت‌ها بر بلنداے صداقت، می‌شود ماه درخشان تا خداوندم ببخشد، می‌شود بی‌حسِ مطلق پای کارِ خیرِ بوسہ، می‌زند امضاے شیطان مانده‌ست پشتِ درِ دروازه‌ے شیرازِ چشمم دلبرے کرد از من و گل‌واژه‌ها با بوسه‌باران لحظہ لحظہ زندگی را، غرق خوشبختے نموده با همین یک پرسشی که؛ پاسخش سخت بوده آسان بارقہ‌ے شهوت است عشق؟! رفتن به جای خلوت؟! بشنو از این جان خستہ، که هوس، عشق نیست، به قرآن عشق و مستے از سرِ بیکارگے، ننگ بزرگے‌ست در دموکراسیِ جنگل، شد غریزه آب حیوان مرد ساده، با زن‌ پیچیده‌ےکمیاب بی‌تاب گفته : حُسن یوسف و عشق زلیخا بوده انسان #کبری_رحمتی(بی‌تاب) 𝄟🥀🖤 ⃟ꦿ