غیرتی‌هستم‌ ُحفظ ِچادرت واجب ولی آرزو دارم ببینم یار را بی روسری!

آن که آسان می‌سپارد جان به دیدارت منم؛

میزارم صدمو واسه هر نفست

من از آن روز که محو تو شدم فهمیدم ماه اگر یار شود،محو شدن هم زیباست

مذهبی بودم ولی با دیدنت فهمیده ام آب گاهی مومنین را هم شناگر می کند .

دلبرا، یارا، نگارا، حال نامت هرچه هست! تا من افتادم ز چشمت، شیشه‌ی عمرم شکست فکر می‌کردم که مردن چاره‌ی اندوه ماست بی امید وصل اما مرگ هم بی‌فایده‌ست بس که خود را در تو می‌بینم، تو را در خویشتن خلق حیران‌اند و می‌نامند ما را خودپرست عاشقت شد بی‌گمان از دوستان و دشمنان هرکسی یک‌بار پای درد دل‌هایم نشست ناز چشمی که شبی عکس تو را در خواب دید بعد از آن بر خوبرویان تا همیشه چشم بست

گر چنینی گر چُنانی ، جان ِمایی جان ِجانان : )

تو دل بستی به معشوقی که خود معشوقه‌ها دارد رها کن ای دل غافل خدای بت پرستت را...

‏مثلِ کوهِ برف در بهمن نباید سُست بـود دل فقط باید بریزد بـا صدای یک نفر‌

ﺗﻮ ﮐﻪ لیلا ﻧﺸﺪﯼ ﺗﺎ ﺑﺸﻮﻡ مجنون ﻣﻦ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﻏﺮﻕِ ﺳﺨﻦ ﺑﺎ ﻫﻤﮕﺎﻥ، ﺍلّا ﻣﻦ..

خواستم در دفترم عکس بکِشَم از صورتت دیدم از بس ناز داری، دل زِ دفتر می بری😅:)

‌‌ رَفتی و فُرصَت نَدادی جان به قُربانَت کُنَم لااَقَل دَر شِعرهایَم عاشِقی کُن با دلَم...