جمنای، تو سختیا کنارت بود؟

لئو، درگیرش نشو. الان وقتِ

مسخره

بازی نیست، به خودت برس.

تورس، واسه خودت دشمنی نچین.

جمنای، اون خیلی

باهوش

تر از این حرفاست که نفهمه چیکار کردیا. حالا از ما گفتن بود.

لئو، بهش

شب

بخیر بگو. با یه موزیک؟ فکرکنم اینطوری بهتره.

تورس، یه تغییری به صورتت بده.

ویرگو، تو روش بگو ازش متنفری. این خیلی بهتر از کاراییه که میکنیا.

کپریکورن، آهنگات دوایِ درد نیستن. خودِ دردن.

درموردِ اون شخص 𐙚᭄:˵ˊ💝˖ . برایِ آریس، سجتریس، جمنای تو احتمالاً هی فکر می‌کنی «اگه واقعاً حس داشت چرا مستقیم نگفت؟» ولی یه چیزایی تو دلش مونده که نمی‌زنه: یه جورایی می‌ترسه هیجانش زیادی باشه یا توی ذوق بخوره. برای همین بیشتر با رفتار میگه تا حرف. یه پیام نیمه‌کاره، یه توجه ریز، یا اینکه هر چند وقت یه بار دوباره راهتو پیدا می‌کنه. نشونه‌هایی که اون شخص داره: گاهی نزدیک می‌شه و بعد سریع عقب میکشه، چون هم جذبِ توئه هم نمی‌خواد خودش رو آسیب‌پذیر نشون بده.

حرفی که تو دلشه و نمیتونه بهت بزنه: «تو رو که می‌بینم، یه بخشی از وجودم که معمولاً کنترل داره، ول می‌کنه… فقط نمی‌دونم چطور درست و حسابی بگم، برای همین اینجوری رفتار می‌کنم.»