سجتریس از اون آدماییه که باهاش زندگی هیچوقت زیادی قابل پیشبینی نیست. همیشه یه ایده، یه برنامه یا یه هیجان جدید داره و دوست داره آدمهای اطرافش هم این انرژی رو حس کنن. ولی چیزی که کمتر کسی میفهمه اینه که پشت اون خندهها، گاهی از گیر افتادن توی یه زندگی تکراری بیشتر از هر چیزی میترسه. اگر یه روز ببینی ازت فاصله گرفته، شاید مشکل تو نباشی؛ شاید فقط داره دنبال یه نفس تازه میگرده.
کپریکورن از اون آدماییه که هیچوقت با حرف نمیاد ثابت کنه چقدر دوستت داره. اگه براش مهم باشی، وقتش، انرژیش و حتی خستگیش رو برات کنار میذاره. شاید خیلی کم احساساتش رو به زبون بیاره، ولی از اون آدمهاییه که نصف شب هم زنگ بزنی، هواتو داره. یه چیزی که کمتر کسی میفهمه اینه که کپریکورن از قوی بودن خسته میشه، فقط بلد نیست این خستگی رو به کسی نشون بده.
آکواریس از اون آدماییه که هیچوقت نمیتونی کامل پیشبینیش کنی. یه جور متفاوت فکر میکنه که گاهی حتی خودش هم نمیتونه توضیحش بده. چیزی که دربارهش جذابه اینه که اصلاً تلاش نمیکنه شبیه بقیه باشه. از اون آدمهایی که ممکنه وسط یه بحث، یه جمله بگه که تا چند روز بعد هنوز بهش فکر کنی.
پایسیز از اون آدماییه که شاید هیچوقت همهی حرفهایی که توی دلش داره رو بهت نگه، ولی مطمئن باش هزار بار توی ذهنش اون مکالمه رو انجام داده. یه آهنگ، یه عکس یا حتی یه بوی آشنا میتونه یهویی پرتش کنه وسط یه خاطره. چیزی که خیلیها دربارهش نمیفهمن اینه که پایسیز با دلش زندگی میکنه، نه با منطقش. برای همین اگر یه روز واقعاً دوستت داشته باشه، اون حس تا مدتها از دلش پاک نمیشه؛ حتی اگر خودش وانمود کنه که همهچیز تموم شده.
جمنای از اون آدماییه که هیچوقت نمیذاره یه مکالمه خستهکننده بشه. ذهنش همیشه چند قدم جلوتره و برای هر موضوعی یه حرف، یه خاطره یا یه شوخی داره. چیزی که خیلیها دربارهش نمیفهمن اینه که پشت اون همه خنده و معاشرت، بیشتر از چیزی که نشون میده اورثینک میکنه. جمنای کاری میکنه احساس کنی سالهاست میشناسدت، حتی اگه تازه باهاش آشنا شده باشی.
کنسر از اون آدماییه که امنیت رو با حضورش میسازه. از اون مدل آدمها نیست که مدام بگه دوستت داره؛ بیشتر سعی میکنه کاری کنه حالت خوب باشه. یه ویژگی خاصش اینه که جزئیات آدمها رو فراموش نمیکنه؛ از لحن حرف زدنت گرفته تا چیزهایی که یه بار بین حرفات گفتی. کنار کنسر یه حس عجیبی هست که باعث میشه راحتتر از همیشه خودت باشی.