_

I absolve you of all the death and destruction I've caused as a result. And you know why ? Because you are my brother , and I love you , and there's nothing you could ever do to change that. -Damon Salvatore

___

و چشمانش ، زیبا و در عین حال ، غم‌انگیزترین اثر هنری دنیا بودند . هنگامی که به آن دو گوی قهوه‌ای خیره می‌شدی ، در نگاه اول ، زیبایی بی‌مثالش توان سخن گفتن از آدمی می‌گرفت ؛ و وقتی کمی دقیق‌تر می‌شدی ، انگار همه‌چیز واضح‌تر می‌شد و تازه حقیقت چشمانش را می‌یافتی . غمی در پس آن دو چشم لانه کرده بود که گویی مهمانی ابدی‌ست و قصد ترک منزل هم ندارد . غم اینکه کسی ترکش کرده باشد ؟ نه . غمش بیشتر به مانند این بود که عزیزی را که از جان برایش عزیزتر است ، ترک کرده باشد. گویی که هفت‌تیری را به سوی قلبت نشانه بگیری و بعد ماشه را بکشی ؛ تیر در عمق قلبت نفوذ کند ، ذره‌ذره ، آرام‌آرام ، با دردی جانکاه ، اما تو را نکشد . -t

در دلم بود که دلدار تو باشم ؛ وای بر من که ندانستم از اول ، روزی آید که دل‌آزار تو باشم ! بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم ؛ نه درودی ، نه پیامی ، نه نشانی. ره خود گیرم و ره بر تو گشایم ؛ زآن‌که دیگر تو نه آنی ، تو نه آنی ! -فروغ فرخزاد

باران صبح ، نم‌نم می‌بارد ؛ و تو را به یاد می‌آورد که نم‌نم باریدی و ویران کردی خانه کهنه را. -شمس لنگرودی

میان آفتاب‌های همیشه ، زیبایی تو لنگری‌ست ؛ نگاهت شکست ستمگری‌ست ؛ و چشمانت با من گفتند که فردا ، روز دیگری‌ست. -احمد شاملو

و ناگهان ، همه‌چیز بوی خداحافظی گرفت. می‌دانی ؟ دیگر چشمانش آن اشتیاق همیشگی را نداشتند ؛ لبخندهایش طعم تلخی می‌دادند ، و دستانش دیگر با دستانم آشنا نبودند. او رفت ؛ اما من هرگز غبار عشقش را از روی طاقچه قلبم پاک نمی‌کنم. -t