یه چیزی رو خیلی دوست دارم اینکه کسی احوالم رو بپرسه علایقم رو بدونه حواس جمع باشه نمی‌دونم ولی انجام دادن اینکار برای بقیه هم برام لذت بخشه باعث میشه زندگی رو دوست داشته باشم

نمونه اش مثلا وقتی یکی میگه حالم بده چند ساعت بعد دوباره حالشو میپرسم وقتی یکی یه مشکلی داره ازش خبر میگیرم که حل شد یا نه میدونین انگار این همدلیه بهم حس انسان بودن میده

چطوری بقیه انقدر خاطرخواه دارن؟ من به جز دشمن و هیتر به‌ خدا چیزی ندارم

از همین جا اعلام میکنم بنده شبگرد فن هستم

+++

مردم

ادم های با ادب و خرد و مهربون را می سِتایم

کاش یاد بگیرم آدم خوبی باشم خسته شدم از درجا زدن

بچه ها کلمه ی عزیز خیلی نازه کمیاب ارجمند و بزرگوار گرامی و محبوب

بنده از امشب منتظر آذر هستم ممنون

شما که نه، امنید برام ولی یه‌سری‌ها کاش بفهمن اگه می‌خواستم کلاً برم سمت نور، اسمم نمی‌شد شبگرد