برای همین حارث اونو مسئول ِاموالِ پادشاهی کرده بود و کلیدِ جایی که مال و اموال‌ِ شاه اونجا نگهداری میشد رو داده بود بهش.

بکتاش یه چیزی بود مثل یوزارسیف و وقتی توی جشن‌ اینور‌ اونور میرفت همه‌ زنا نگاهشون‌ میچرخید سمتش.

البته بیشتر پیشِ حارث بود . براش ساز میزد . انگور میذاشت‌ تو دهنش .

فقط مونده بود ببره سر پایی جیششو‌ بگیره.

وسطای جشن که بود رابعه‌ وارد ِ مجلس شد بعد از خوش آمد گویی و این حرفا رفت سمت برادرش .

که دید یه پسر دراز‌قامت ِخوشگل موشگل‌ داره کنار داداششِ . کی بود اون خوشگل‌پسر؟ آفرین‌ [ بَکتاش ].

و ای دادِ بیداد رابعه تو یه چشم به هم‌ زدن عاشق‌ ِبکتاش‌ شد.

توی‌ ِ اون زمان یک‌ دختری مثل ِرابعه‌ که پدرش پادشاهی بوده برای خودش، با یک غلام حق نداشتن عاشق ِهم بشن .

ولی خب رابعه عاشق شده بود اونم‌ چه عاشقی .

اگه امروز قول بدید برای منم‌ دعا کنید منم به نیتِ شما یه جزء قران میخونم‌ و دعاتون میکنم .

خب دخترای من چطورید؟ خوبید ؟ هستید که بقیه‌ داستان رابعه رو براتون بگم ؟

خب پس بسم‌الله‌ .