بکتاش برمیگرده به رابعه میگه که‌ چرا پنهانی‌ و در خفا برام نامه‌هایِ عاشقانه میفرستی ولی الان که روبه روی همدیگه‌ایم‌ انقدر داری باهام بدرفتاری میکنی و منو‌ از خودت میرونی؟

رابعه هم میگه‌ که یه چیزایی هست که ازشون خبر نداری . نمیدونی که چقدر عشقِ به تو برام عزیز بود و هست .

عشقِ من به تو از پاک ترین‌ِ حس‌هاست‌ و هوس‌هایِ بی‌شرمانه تو اون جایی نداره .

من با جسمم‌ عاشقِ تو نشدم بلکه با روحُ روانم دل به تو بستم و عاشقت‌ شدم.

رابعه واقعا✨✨✨=)))))))))))

همین که تو بهانه‌ای‌ باشی برایِ این عشقِ واقعیِ من و من تو رو محرمِ اَسرارم‌ بدونم کافیه .

و بهش گفت که ازش‌ فاصله بگیره . که اگه یکبار دیگه این کارو تکرار کنه و بخواد نزدیک. ِرابعه بشه ، دامنش‌‌رو بگیره یا هر چیزی دیگه اونو یه فردِ غریبه میدونه و باهاش مثل‌ِ غریبه‌ها رفتار میکنه .

و بعد هم رفت . بکتاش که باید از رفتارِ رابعه ناراحت میشد و ازش دل می‌کند .. برعکس.. عشقِ به رابعه تو وجودش بیشتر جوونه زد .

یه روی که رابعه دلتنگِ بکتاش بود میره توی باغی جایی قدم بزنه .

موقع قدم زدن یه شعری رو هم زیر لب زمزمه‌ میکرد ‌.

یهو‌ رابعه متوجه میشه که برادرش هم توی همون‌ باغ داره قدم میزنه و احتمالا یواشکی‌ داره شعرهایِ رابعه رو هم گوش میکنه .