برادر کلا موجود فضولیه.

دوباره همون شعر رو زیر لب زمزمه‌ میکنه اما اینبار با این فرق که به جای ِ[ترکِ یغما] از [ سرخ سقا ] استفاده میکنه .

سرخِ سقا توی اون زمان‌ به کسی میگفتن که صورتش‌ سُرخ بود و کارش این بود که برای حاکم و بزرگان‌ آب می‌آورده و گویا آبیاری گل و گیاهارو‌ هم به عهده داشته .

زرنگی رو ببینید با عوض کردنِ۲ تا کلمه کلا معنی شعرو تغییر داد که تابلو نباشه جلو‌یِ حارث=)

بعد هم رابعه راهشو کشید و برگشت به کاخ .

یک‌ ماه از این اتفاق گذشت . و دشمن به شهرِ بلخ که پادشاهش‌ حارث بود ، حمله کرد .

با کلی نیرو ریخته بودن تویِ مرزِ بلخ و قصد داشتن که این شهرو به دست بگیرن‌ . تا اینکه خبر به حارث رسید .

حارث هم یه نیرویِ تازه نفس و قدرتمند آماده کرد و فرستاد تا در مقابل دشمن‌ ایستادگی کنن‌ .

حارث هم که قدرتمند و شجاع بود خودش هم همراه ِنظامیا‌ به جنگ رفت و با قدرتِ تمام‌ وسطِ میدون جنگیدن .

حدس بزنید کی مثل همیشه کنار ِحارث‌ بود ؟ آفرین بکتاش‌ِ بخت برگشته‌ .

بکتاش هم مثلِ حارث شجاع و قوی بود . به حدی که با دوتا شمشیر داشت می‌جنگید .

دشمن‌ وقتی دید که بکتاش داره نیروهاشونو یکی یکی‌ در راه ِرسیدن به خدا یاری میکنه ؛ تصمیم‌ گرفت که چند نفر بفرسته‌که دوره‌ش کنن.