با کلی نیرو ریخته بودن تویِ مرزِ بلخ و قصد داشتن که این شهرو به دست بگیرن‌ . تا اینکه خبر به حارث رسید .

حارث هم یه نیرویِ تازه نفس و قدرتمند آماده کرد و فرستاد تا در مقابل دشمن‌ ایستادگی کنن‌ .

حارث هم که قدرتمند و شجاع بود خودش هم همراه ِنظامیا‌ به جنگ رفت و با قدرتِ تمام‌ وسطِ میدون جنگیدن .

حدس بزنید کی مثل همیشه کنار ِحارث‌ بود ؟ آفرین بکتاش‌ِ بخت برگشته‌ .

بکتاش هم مثلِ حارث شجاع و قوی بود . به حدی که با دوتا شمشیر داشت می‌جنگید .

دشمن‌ وقتی دید که بکتاش داره نیروهاشونو یکی یکی‌ در راه ِرسیدن به خدا یاری میکنه ؛ تصمیم‌ گرفت که چند نفر بفرسته‌که دوره‌ش کنن.

و همینطور هم شد و چند نفر با هم به سمتِ بکتاش حمله‌ ور شدن . یکی از اونا یه ضربه با شمشیر به سرِ بکتاش زد .

در این بین اجازه بدید بگم که ما اینجا یه رقیه سادات داریم . رقیه‌ جان جیبتو‌ آماده کن ما همه عیدی میخوایم .

خب داشتم میگفتم

بکتاش که به سرش ضربه خودش از حال رفت و همونجا افتاد .

نیرو‌های دشمن‌ داشتن نزدیک‌ میشدن که بتونن‌ سرش رو از تنش جدا کنن .

تا اینکه میبینن‌ یکی که صورتشو پوشونده و سوارِ اسبِ با بلند ترین صدایِ ممکن‌ نعره میکشه و با آخرین سرعت داره نزدیک میشه. این باعثِ ترس ِنیروی دشمن‌ میشه .