من از وقتی که این‌رو دیدم هوش از سرم پریده و عاشق شدم اگه میشناسی لطفا بهم بگو .

شاپور هم مثل مادرایی که میخوان زودتر دختر شوهر بدن شروع میکنه تعریف کردن از خسرو ‌.

میگه اینی که نقاشیشو میبینی اسمش‌ خسروعه. پادشاه ایران قراره بشه . خیلی هم خوش بر‌ و‌ روعه.

میگه که شیرین تو فقط عکسشو دیدی حالا ببین دیگه خودش چیههه .

تویی که با دیدن نقاشیش به این حال افتادی با دیدن خودش قراره به چه حالی بیوفتی .

بعد هم بهش میگه که ببین من خبر دارم که خسرو هم مثل تو با شنیدنِ اوصافت‌ عاشقت شده .

اگه واقعا دلت میخواد که خسرو رو ببینی باید این دخترارو اینجا ول کنی بری به شهرِ مدائن .

یه انگشتر از تو جیبش در میاره و میده به شیرین .

شاید ذهن ِمریضتون‌ اینجا بگه که شاپور پاش لرزیده ولی نه اینطور نیست . شاپور مثل رفیقای‌ امروزی نیست که ‌.

انگشتر رو میده به شیرین و میگه که این‌رو خسرو به من یادگاری داده بود با خودت ببر مدائن‌ وقتی خسرو رو دیدی بهش نشون بده .

بعد هم ویژگی‌های ظاهری و طرز لباس پوشیدن خسرو رو برای شیرین میگه که راحت‌تر بتونه پیداش کنه .

شیرین انگشتر رو میگیره و برمیگرده به کاخ ِمهین بانو .