شیرین اینهمه‌ راهو با اسب اومده خسته‌ شده و عرق کرده .. هم اینکه‌ تشنه‌ش شده ...

وسط راه به یه چشمه‌ میرسه که آب زلال و زیادی داشته ..

پس تصمیم‌ میگیره دلشو به آب بزنه و یه شنایی تو چشمه بکنه..

چون کسی اطرافش نبوده میره وسط چشمه و شروع میکنه به شستن ِخودش..

در همین حین خسرو هم از اونطرف میرسه به چشمه ...

و چشمش میخوره به خوشگل‌ خانومی که وسط ِچشمه‌ست ..

انقدر خوشگل بوده شیرین ،که خسرو نمیتونه دست از نگاه کردنش برداره و همینطوری بهش زُل میزنه .

یهو اسبِ خسرو شروع میکنه به شیهه کشیدن . شیرین متوجه میشه که ینفر هم اینجاست و داره نگاهش میکنه .

شیرین وقتی نگاهش به خسرو میوفته اون رو نمیشناسه‌ .

درسته که شاپور بهش گفته بود خسرو مثلا فلان لباسو میپوشه ولیی شیرین نمی‌دونست‌ که شاه‌ و کلا بزرگای‌ کاخ وقتی میخوان سفر کنن لباس مُبَدل میپوشن ..

الان هم خسرو لباس دیگه‌ای پوشیده بود که کسی نشناسه‌ و نتونه بهش آسیب برسونه ‌. برای همین شیرین اون‌‌رو نشناخت .

شیرین‌ میترسه بالاخره تنهاست‌ و یه مرد غریبه مثل جن زل زده بهش ..