شیرین سریع از آب میاد بیرون . لباس‌هاشو تن میکنه سوار ِشبدیز (اسبش) میشه و از چشمه دور میشه .

وقتی خسرو برمیگرده میبینه که عه دختره نیست . و میفهمه‌ که ای داد بیداد عجب خوشگل خانومی‌ رو از دست داده.. خیلی پشیمون میشه که چرا نرفتم جلو تا باهاش صحبت کنم ..

ولی دیگه کار از کار گذشته . تصمیم میگیره به راهش ادامه بده و به سمت سرزمین ارمن میره بلکه شیرین هنوز راه نیوفتاده باشه تا اون رو اونجا ملاقات کنه ..

در حالی که شیرین اصلا ارمن نبود و همین الان از پیشِ خسرو رفت .

خب بریم سراغ شیرین.

شیرین میرسه به مدائن . صاف میره به سمتِ مشکویِ خسرو .

وقتی وارد میشه همه سرشون برمیگرده سمت شیرین و همه زنای‌ِ مشکو دهنشون از خوشگلیِ شیرین باز میمونه .

اول از همه شبدیز رو میسپاره به یکی از خدمتکارایی‌ که اون نزدیکی بوده و بهش میگه که به خوبی از شبدیز مراقبت کنن به خورد و خوراکش برسن و یجایی آماده کنن که شبدیز استراحت کنه .

شیرین میره و سراغ خسرو رو میگیره ولی بهش میگن که خسرو اینجا نیست و به سرزمین ِدیگه‌ای رفته .

شیرین با شنیدن این حرف خیلی ناراحت میشه . بالاخره اینهمه راه اومده بود خسرو رو ببینه که اونم نیست

به زنان حرمسرا میگه که اگه میشه یک جایی رو بدید به من که برم من اونجا استراحت کنم و بمونم تا خسرو برگرده .

زنان مشکو هم که یکی از یکی حسود تر‌