فرهاد قبول کرد و راه‌ افتاد به سمت قصر ..

بیت پنجم میگه نگهبان‌ها وقتی فرهاد وارد قصر شد براش یه جایی درست کردن تا اونجا بمونه که شیرین بیاد و راجب راه حرف بزنن .

*در زمان قدیم به نگهبان‌ خانه‌‌ها [رقیب] میگفتن . بعد‌ها چون اینا نمیذاشتن‌ عاشق وارد خانه‌یِ معشوق بشه معنی کلمه‌یِ رقیب تغییر کرد . تو شعر نظامی که مال گذشته‌ست رقیب در معنی نگهبان به کار رفته.

فرهاد همینطوری نشسته‌ بود که صدای یه دختری میاد و یه دل نه صد دل عاشق این صدا میشه از بس که قشنگ بود ..

از همین‌ الان بگم که بچه‌ها فرهاد خیلی یهویی وارد داستان میشه خیلیم یهویی خارج میشه . رسما پیام بازرگانی‌ داستان حساب میشه.

تو همین حین‌ شیرین میاد داخل و فرهاد میبینه که چهره‌ی شیرین مثل صداش خیلی دلنشین‌ و زیباست .

فرهاد همینطوری زل زده بود به شیرین

شیرین شروع میکنه به توضیح دادن که من میخوام یکاری کنی این شیر از پشت کوه‌ها مستقیم برسه به قصر من .

فرهاد که انگار هوش از سرش پریده بود هیچکدوم از حرفای‌ شیرین رو نفهمید .

بعد از اینکه‌ شیرین میره تازه از اون کسایی که اونجا بودن میپرسه که آقا این شیرین چی گفت به من؟

یکی از افرادی که اونجا بودن شروع میکنه به توضیح دادن‌ فرهاد یه لبخند گنده میاد رو لبش ..

وسایلش‌رو با ذوق جمع میکنه و میره به سمت کوه و شروع میکنه به درست کردن یه جوی که وقتی شیر رو میدوشن مستقیم بریزن توی جوی و بره به قصر شیرین.