فرهاد از این قضیه که دیگه قرار نیست به بهونه‌ی کار شیرین رو ببینه‌ خیلی ناراحت بود.

روز به روز هم این آتش عشق تو دلش بیشتر زبانه می‌کشید و رسما از خواب و خوراک افتاده بود .

داستان عشق فرهاد یه کلاغ چهل‌ کلاغ میشه و تو کل شهر میپیچه تا اینکه‌ میرسه به گوش خسرو

خسرو خیلی خوشحال میشه از اینکه‌ ینفر دیگه هم دردی که این داره میکشه‌ رو تجربه میکنه .

ولی با این حال حس حسودیش بهش غلبه میکنه و میگه که من فقط باید عاشق شیرین باشم نه کس دیگه‌ای‌.

به نوچه‌‌هاش دستور میده کلی طلا و نقره ببرن واسه فرهاد که از شیرین دست بکشه .

میرن و سر تا پای فرهادو طلا و نقره میگیرن و بهش میگن که بیا و فکر شیرین رو از سرت بنداز که خسرو پادشاه مدائن عاشق شیرینه .

اما فرهاد میگه که من عاشق شیرینم و از هیچ ننه‌ قمری هم نمی‌ترسم طلاهاتون‌ ارزونیتون‌ شیرینو‌ نمیدم بهتون ( با لهجه‌ اصفهانی) .

نوچه‌ها دوباره طلاهارو برمیدارن و برمیگردن به قصر به خسرو میگن که بابا این واقعا عاشق شده عقل و هوش از سرش پریده .

خسرو میگه برید و فرهاد‌رو بیارید تا خودم باهاش صحبت کنم .

میرن و فرهادرو میارن به کاخ پیش خسرو ...

بچه‌ها این قسمت شعر که مناظره‌ بین خسرو و فرهاده قشنگترین‌ و معروف‌ترین‌ مناظره‌‌‌ست پس دلم میخواد با جونتون‌ گوشش بدید =))))))