"بسم رب الحسین"

آیه/نشانه شاید هم خانه! خانه‌ی دوم من، جایی برای تراوشات ذهنی گاه و بی‌گاه، حرف‌های زده و نزده‌ی بحث‌برانگیز، گاهی تند گاهی ملیح.

چرا آیه؟ آیه در قرآن به معنای نشانه‌ست، نشانه‌های کوچک و بزرگ برای هدایت قومی که یادشان رفته بود بند بند وجودشان از آن خداست، از آنِ آن خالق "لم یلد و لم یولد" حالا شاید اینجا نشانه‌ای باشد برای من، برای اعتقادات و تراوشات ذهنی بد و خوب من، برای دفاع از اعتقاداتی که قبل از ۱۴۰۴/۱۰/۱۰ میترسیدم چیزی درباره‌ی آن بگویم، نقطه‌ی عطف؟شاید، شاید هم نقطه‌ای که مرا از منِ قبلی جدا کرد. حال من قضاوت میکنم، خودم را، اعتقاداتم را، همه‌چیزم را قضاوت میکنم همانطور که فاضل نظری میگوید " اکنون تو برای حساب کشیدن از خود بسنده‌ای"، قضاوت میکنم که منِ ناقصه عقل میتوانم تراوشاتم را، اعتقاداتم را خوب به زبان بیاورم؟ شاید آری، شاید نه! از خدای رحمن و رحیم، خدای" مرج البحرین یلتقیان"، از خدای روز احد و خیبر میخواهم که خود او مرا قضاوت کند و شاید نه‌ی من را به شاید آری تبدیل کند.

این عکس برای من درد داشت، عکس از کسانی‌که به احتمال بسیار زیاد خود را انسان و پیرو دین انسانیت میدانند و احتمالا در توضیح این پرونده بنویسند " ما چند متهم مظلوم را که به ناحق حکم اعدام گرفته بودند، تبرئه کردیم، باشد که نور عدالت بر همگان بتابد" و بعد هم چند مشت و لگد به جمهوری اسلامی بیندازند و به خیال خودشان‌اند که یک دیکتاتور را شکست داده‌اند، اما هیچگاه نمی‌آیند در مرام وکالت و عدالتِ خودشان، اصل قضیه‌ی رخ‌داده را برای مستمعشان شرح دهند، نمیگویند هفتاد بی‌وجدان به جان یک پسر جوان ۲۱ ساله افتادند و با سنگ و ناخونگیر و چاقو بدنش را تکه تکه کردند! شما بهتر میدانید؛ انگشتر نقره سفت است، محکم است، نقره‌کاران برای شکافتن انگشتر نقره‌ی کارشده گاها انبر به کار میبرند، اما این مثلا وکیلان نمیگویند طوری آن پسر را زده بودند که انگشترش شکسته بود، نمیگویند چون خونش برای اینها بها ندارد، ثمره ندارد، چون در ژست آزادی بیان و آزادی فردی انگشتر شکسته و پوست بریده‌بریده‌ی آن پسر هیچ‌جایی ندارد، چون خون‌بهای آن پسر استحکام جمهوری اسلامی‌ست نه فروپاشی آن!

عدالت شاید نه در اینجا برای این پول بگیرانِ خوش و خرم اجرا نشود اما روزی فرا میرسد که آن خالق "مالک یوم الدین" وعده داده‌است و هر قضاوت کننده‌ای را قضاوت میکند و امید است که ما برای حساب کشیدن از خود بسنده باشیم!

پهلوی‌چیا یه کاری کردن اسم کوروش کبیر و سلسله‌ی هخامنشی میاد از چهارصدمتری جیغ بزنم و فرار کنم.

اینطور نشود که ما پایه‌ی دینی خود را قوی نکنیم و برای کنار گذاشتنش هرچیزی را بهانه کنیم.

جمهوری اسلامی آریایی تره یا سلطنت طلبا؟ @farsitweets

ما مانده‌ایم و بغض و ناله‌هایی که برای تو نکردیم، ما مانده‌ایم و آستین‌هایی که به دهان میگیریم تا اپستین مسلکان و پادوهای آمریکا شکستنمان را نبینند، ما مانده‌ایم و نیمه‌شب‌های کشوردوست، ما مانده‌ایم و روضه‌هایی که نخواندیم تا دشمن خیال خام نکند، ما مانده‌ایم و عکس‌های پر از لبخند و مهربان تو، ما مانده‌ایم و آقازاده‌ای که بوی تو را میدهد اما نمیتوانیم بویش را استشمام کنیم، رویش را ببینیم و یادی از روی پر از مهر تو کنیم، ما مانده‌ایم و دیو مسلکانی که به روی ما میخندند و حرف از مذاکره با قاتل تو میزنند، ما مانده‌ایم و یک‌ دنیا حرف، یک دنیا بغض، یک‌ دنیا گله و شکایت، حالا ما مانده‌ایم و میراث تو، پرچم‌ایران، که آن را بالا ببریم و مقاوتمان را به دنیا نشان دهیم که بدانند ما ایستاده‌ایم، سخت...اما ایستاده‌ایم. سیدعلی برایمان دعا کن:)

واقعا خاک بر سر دنیا بعد تو.

پدر...

بله عزیزم "همه‌چیز با رهبر هماهنگ استِ" امروز همان "علی خودش پذیرفته‌ استِ" صفین است.