◽بهترین نمایشنامه‌های ویلیام شکسپیر 👤 #ویلیام_شکسپیر که به‌عنوان بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس تاریخ #ادبیات انگلیسی شناخته می‌شود، حدود سی و نه نمایش‌نامه، صد و پنجاه و چهار غزل‌واره و دو شعر روایی بلند (ونوس و آدونیس، تجاوز به لوکریشا) را در عمر پنجاه و دو ساله‌اش از خود به جای گذاشته است. آثار نمایشی او در دسته‌های تراژدی، کمدی و تاریخی جای می‌گیرند که بیشتر آن‌ها به ‌علت واکاوی مضامین عمیق انسانی مانند عشق، قدرت‌طلبی، حسادت، بحران‌های روحی، تضادهای اخلاقی و... در طول تاریخ تحسین شده‌اند. 🔍 برخی از نظریه‌پردازان ادعا می‌کنند شکسپیر آثار دیگران را به نام خود ثبت می‌کرد، اما بیشتر محققان این موضوع را رد می‌کنند. درنهایت گفته می‌شود اگرچه شکسپیر قطعاً از آثار پیشینیان الهام گرفته است اما نبوغ او نه در ابداع داستان‌های نو، بلکه در تبدیل مواد خام به آثاری ماندگار با زبانی بی‌همتا بود. 🎭 همچنین او حدود هزار و هفتصد کلمه‌ی جدید به زبان انگلیسی افزوده است و آثار او امروزه به بیش از هشتاد زبان مختلف ترجمه شده‌اند و همچنان در صحنه‌های نمایش اجرا می‌شوند و الهام‌بخش هنرمندان بسیاری هستند. 🔗 متن کامل فهرست بهترین نمایشنامه‌های ویلیام شکسپیر را در سالروز تولد این هنرمند بخوانید. #مجله_میدان_آزادی #فهرست_آثار 6⃣7⃣0⃣ @azadisqart

◽از مهم‌ترین آثار معماری شیخ بهایی 📐 امروز سوم اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۴ بنا بر روایت تاریخ، روز درگذرشت «محمد بن عزّالدین حسین»، معروف به‌ #شیخ_بهایی است که روی مقبره شیخ ثبت شده است. او در سال ۱۶۲۱ میلادی یعنی حدود ۴ سده‌ی پیش از دنیا رفته و در تقویم ما امروز به نام بزرگداشت شیخ بهایی و روز معمار نام‌گذاری شده است. 👤 شیخ بهایی در «بعلبک» لبنان در خانواده‌ای اهل علم که از خانواده‌های معروف «جبل عالم» بودند متولد شد. او در نوجوانی به همراه پدرش و به دعوت «شاه تهماسب صفوی» به ایران و شهر «قزوین» مهاجرت کرد. شیخ بهایی در ایران به کسب دانش و شاگردی بزرگان پرداخت و در همین‌جا نیز ازدواج کرد. در ۴۳ سالگی به دلیل شخصیت ممتاز و برخورداری از توانایی‌های علمی و دینی به شیخ الاسلامی «اصفهان» رسید و پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان، او شیخ الاسلام دربار شاه عباس صفوی شد و در علوم بسیاری از جمله نجوم، فیزیک، فلسفه، منطق، ریاضیات، اخلاق و فقه و مهندسی تبحر داشت. 🔗 متن کامل فهرست بهترین آثار معماری شیخ بهایی را در روز معمار بخوانید. #مجله_میدان_آزادی #فهرست_آثار #معماری 6⃣7⃣1⃣ @azadisqsrt

◽ذهن زیبا، بیوگرافی موفق اقتباسی 🧬 در تیتراژ شروع سریال #ذهن_زیبا این جملات تایپ می‌شود: «این داستان برداشتی آزاد از کتاب سلول‌های بهاری و فعالیت‌های علمی‌پژوهشی دکتر حسین بهاروند، مؤسس و رئیس پژوهشکده‌ی زیست‌شناسی و فناوری سلول‌های بنیادی رویان می‌باشد.» همین جملات تکلیف ما را مشخص می‌کند که قرار است سریالی زندگی‌نامه‌ای ببینیم. 📺 #سریال تمام تلاشش را می‌کند تا برچسب شعاری بودن نگیرد. مثلاً در قسمت یازده، سربازی رفتن بهاروند و امتناع او از تیراندازی روی لبه‌ی تیز شعاری شدن حرکت می‌کند ولی به‌طرز خوبی به سلامت از این لبه عبور می‌کند و موفق می‌شود حرفِ شعاری‌اش را استعاری بیان کند. نقطه‌ی طلایی سریال به تصویر کشیدن رابطه‌ی خواهربرادری به‌طرز دوست‌داشتنی‌، زیبا و باورپذیر است. رابطه‌ای که در آثار هنری ایران تا حد زیادی مهجور مانده بود. 🎥 از طرف دیگر باید گفت دوربین از روی حسین بهاروند تکان نمی‌خورد، گویی هیچ داستان فرعی‌ای را برنمی‌تابد. اگر ما با یک فیلم سینمایی طرف بودیم این کار چندان ضعف محسوب نمی‌شد ولی وقتی با سریال طرفیم پرداخت، به یک یا چند داستان فرعی می‌تواند به جذابیت قصه اضافه کند. 🔗 متن کامل ریویوی سریال ذهن زیبا را در پرونده روزی روزگاری تلویزیون بخوانید. #روزی_روزگاری_تلویزیون #مجله_میدان_آزادی 6⃣7⃣2⃣ @azadisqart

🎴 #پوستر ◼️ بندر در آتش، دل‌ها در ماتم. (در همدردی با سوگ مردم هرمزگان.) 🖌 تصویرگر: مرضیه زرگر #مجله_میدان_آزادی 6⃣7⃣3⃣ @azadisqart

▫️ روایت سوگ در کتاب «پایی برای دویدن»، به قلم «محمد ایوبی» 📖 «هشت ماه و چند روز بعد - خواهرها و مليحه البته اصرار دارند که درست سر نه ماه - خبر شهادت برادرم را آوردند. من سعی کردم، چشم‌هایم به چشم نازنین نیفتد، خواهرها هر کدام پنهان از دیگری و هر دو پنهان از ما گریه می‌کردند اما ملیحه راست‌قامت ایستاده بود کنار پیش‌بخاری که مادر از آن جای تاقچه استفاده می‌کرد. آرنج دست راست را تکیه داده بود به پیش‌بخاری و از پنجره بیرون را نگاه می‌کرد، بعد وقتی سکوت دلخراش آمد توی اتاق راه افتاد و ایستاد برابر پنجره تا لابد بهتر بیرون را تماشا کند، گویی یکی از شیشه‌های مستطیل و براق پنجره چهره‌اش را قاب گرفته باشد. نازنین توی بغل خواهر کوچک بود. خواهر، بعد گفت نازنین می‌گفته است: «بابای من نقاشه، خودش گفت نقاشیا هیچ وقت نمی‌میرن، بابا که دروغ نمی‌گه؟» 📕 #پایی_برای_دویدن یک مجموعه‌داستان هشت‌تایی است از #محمد_ایوبی، داستان‌نویس جنوب. این مجموعه‌داستان، نکات مثبت بسیاری چه از لحاظ سوژه و چه از لحاظ زبان و پرداخت دارد. اما نکته‌ی مهم‌تر و مغفول مانده‌تر درباره‌ی «پایی برای دویدن» نزدیکی زمان نگارش داستان‌ها به زمان آغاز جنگ تحمیلی است. 🔗 متن کامل روایت سوگ در کتاب «پایی برای دویدن»، نوشته «محمد ایوبی» را بخوانید. #بازخوانی_سوگواره_‌های_مهم_ادبیات_و_هنر #مجله_میدان_آزادی #ادبیات #کتاب 6⃣7⃣4⃣ @azadisqart

📆 ۲۸ آوریل 👤 روز تولد نل هارپر لی ✍ رمان‌نویس سرشناس آمریکا #ادبیات #داستان #کشتن_مرغ_مقلد #هارپر_لی #مجله_میدان_آزادی 6⃣7⃣5⃣ @azadisqart

◽ کتابخوانان مشهور جهان قصه‌ها 📖 در میان تمامی شخصیت‌هایی که از زمان کودکی با جهانشان آشنا شدم، همیشه شخصیت‌های کتاب‌خوان و کتاب‌خوار برایم جذاب‌ترین بودند. چراکه با این شخصیت‌ها به خود واقعی‌ام برمی‌گردم؛ همان خودی که شب قبل از مدرسه تا دیر وقت زیر پتو، چراغ‌قوه روشن می‌کرد تا بتواند «کنت مونت کریستو» را تا صبح تمام کند. همان خودی که با دوستانش باشگاه کتاب‌خوانی داشت و به هم کتاب قرض می‌دادند و کتابخانه‌ی مدرسه را دروازه‌ی ورود به جهان‌های دیگر می‌دانستند! 📚 البته این تنها دلیلی نبوده و نیست که مرا شیفته‌ی شخصیت‌های کتاب‌خوار می‌کند. دلیل دوم و مهم‌تر، شخصیت‌پردازی این کتاب‌خواران در رمان‌هاست. کتاب‌خوان‌های محبوب من، هیچ‌وقت اهل نشستن در یک گوشه و انزوا نبودند؛ اتفاقا اهل عمل و کنشگر بودند؛ چه در دنیای فانتزی چه در جهان واقعی به جنگ با چالش‌ها می‌رفتند؛ از مبارزه با جادوگران و جنگیدن با اژدها گرفته تا مشکلات در مدرسه، خانواده یا جامعه. تنها تفاوتشان با شخصیت‌های دیگر این بود که از کتاب‌ها به عنوان یک ابزار و سلاح برای مبارزه استفاده می‌کردند و همین آن‌ها را تبدیل به مغز متفکری می‌کرد که یا خود، قهرمان داستان بودند یا قهرمان داستان بدون آن‌ها، نمی‌توانست پایان خوش و پیروزی را تجربه کند. 🔗 متن کامل فهرست ۱۰ شخصیت کتابخوان به‌یادماندنی در ادبیات کودک و نوجوان را در پیاده‌راه کودک و نوجوان بخوانید. #مجله_میدان_آزادی #کودک_و_نوجوان 6⃣7⃣6⃣ @azadisqart

◽باغ ایرانی در نگاه اندیشمندان ایران و جهان 🌳 #باغ_ایرانی تنها مجموعه‌ای از درختان، آبراه‌ها و کوشک‌ها نیست؛ بلکه آینه‌ای است از جهان آرمانی که انسان در آرزوی دستیابی به آن، بر زمین ترسیم کرده است. هر سنگ‌فرش، هر ردیف چنار، هر جویبار زلال، واسطه‌ای است میان خاک و افلاک؛ تجلی فردوسی بر زمین که اندیشمندان، شاعران، معماران و مورخان را در ستایش این بهشت دست‌ساخته‌ی بشر به تحسین واداشته است. 👤 «فریا استارک»، جهانگرد انگلیسی که بارها به ایران سفر کرد، باغ ایرانی را تجسم زیبایی، آرامش و جاودانگی توصیف کرده است. او در یکی از یادداشت‌های خود می‌نویسد: ✍🏼 «باغ ایرانی، جایی است که در آن، زمین و آسمان در آغوش یکدیگرند. وقتی در میان درختان چنار و نغمه‌ی پرندگان گام برمی‌داری، حسی از ازلیت و پیوند با هستی را تجربه می‌کنی که هیچ جای دیگر قابل درک نیست.» 🔗 متن کامل گزارش باغ ایرانی به روایت اندیشمندان را در پرونده باغ ایرانی بخوانید. #مجله_میدان_آزادی #معماری 6⃣7⃣7⃣ @azadisqart

◽پیشنهاد مطالعه: پرونده قهرمانان بی‌داستان 📆 امروز اولین روز از ماه مه و روز جهانی کارگر است. دو سال گذشته در همین ایام پرونده‌ی #قهرمانان_بی‌_داستان را منتشر کردیم که پیرامون هنر و ادبیات کارگری بود، با این هدف که کلیشه‌های رایجی که نسبت به این سوژه در ذهن‌هایمان جا گرفته را کنار بزند و به تعریف درستی از مفهوم ارزشمند کارگری برسد. 🔍 در این پرونده ۱۵ مطلب در ستون‌های «یک صفحه داستان از ادبیات کارگری»، «کارگران ارزشمند سینمای ایران» و یادداشت‌های موضوعی دیگر منتشر شده است. به مناسبت روز جهانی کارگر، شما را به خواندن این پرونده دعوت می‌کنیم. 🔗 پرونده قهرمانان بی‌داستان را بخوانید. #پرونده_قهرمانان_بی‌_داستان #مجله_میدان_آزادی 6⃣7⃣8⃣ @azadisqart

🎥 #ویدئو به مناسبت روز معلم تقدیم می‌شود: قاب خاطره قسمت دوم: آقا! اجازه! ویدئو با کیفیت اصلی #رو_تن_این_تخته_سیاه #قاب_خاطره #مجله_میدان_آزادی 6⃣7⃣9⃣ @Azadisqart

◽بهترین آلبوم‌های موسیقی محمدرضا لطفی 👤 #محمدرضا_لطفی، آهنگساز، نوازنده، ردیف‌دان، موسیقی‌دان، مدیر هنری، پژوهشگر و مدرس سرشناس موسیقی ایرانی، ۱۷ دی ۱۳۲۵ در شهر گرگان متولد شد و به روایتی (از فرزند استاد لطفی) ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳ در تهران درگذشت. 🎶 بخشی از بهترین آلبوم‌ها و آهنگ‌های استاد محمدرضا لطفی را در مجموعه‌آلبوم‌های چاووش می‌توانیم پیدا کنیم. آلبوم‌هایی که همه با سرپرستی و مدیریت خود لطفی منتشر شده‌اند. اقدامات و نگرش لطفی در دههٔ پنجاه شمسی منشأ آغاز بزرگترین انقلاب در موسیقی سنتی ایرانی یا همان موسیقی ردیف‌دستگاهی شد؛ این حتما مهمترین ویژگی لطفی و راز ماندگاری او در تاریخ موسیقی و تاریخ هنر ایران است؛ اما جدا از این مسئله، لطفی هم در آهنگسازی و هم در نوازندگی جزو نوابغ بی‌تکرار روزگار خود بود. 🎵 از سپیده تا وطنم ایران، شاهکارهای درخشان او چه در موسیقی بی‌کلام و چه در موسیقی آوازی (و با صدای جمعی از بهترین خوانندگان ایرانی مثل محمدرضا شجریان و شهرام ناظری) صفحات درخشان تاریخ موسیقی سنتی و موسیقی اجتماعی ایران را تشکیل داده است. 🔗 متن کامل فهرست بهترین آلبوم‌های موسیقی محمدرضا لطفی را در سالروز درگذشت آهنگساز بزرگ ایرانی بخوانید. #مجله_میدان_آزادی #فهرست_آثار #موسیقی 6⃣8⃣0⃣ @azadisqsrt

◽تک‌نگاری: نگاهی به زندگی و آثار «نجف دریابندری» 👤 مردی که اسم کوچکش نجف است، می‌گفت: هر زبانی مثل یک جزیره است، دور تا دورش را آب گرفته. مثل یک شهر که فاصله‌اش تا شهر بعدی زیاد است و بین‌شان تا بخواهی کوه و کمر و دشت و صحرا. آن کس که از این شهر به شهر بعدی می‌رود راه‌آشناست و می‌تواند راه بسازد و برای بقیه آمدورفت را ممکن کند. پل و راه که باشد همه چیز نشت می‌کند به جزیره‌ی همسایه، به شهر بغلی. مترجم پل می‌سازد و راه می‌سازد و بقیه‌ی آدم‌های بعد از خودش را با هر دو جزیره، هر دو شهر آشنا می‌کند. 🌕 نجف، مثل جنوب بود. گرم و خندان و مسحورکننده، بدون خودنمایی و صریح، آمیخته‌ای از سرخوشی و فرزانگی و فروتنی. معاشرتش با شاعران و هنرمندان دلنشین بود و اگر می‌دید که نظراتشان از هم فاصله گرفته است به راحتی و روانی دور می‌شد، مثل «کسرایی». نمی‌شد او را ندید، به قول «شفیعی کدکنی» از همان وقت‌ها نثر فارسی‌اش درست و جا افتاده بود. شعر را می‌فهمید، چه «سعدی» و «حافظ» و «فردوسی‌» و شعر کهن را، چه شعر نو را و مثل آفتاب گرم جنوب هر جا بود خنده‌های بلند و حضوری گرمابخش داشت. همنشینی و همسری‌اش با «فهیمه راستکار» با آن صدای گرم تصویری واقعی و ساده و شگفت بود. 📖 نجف، پسر ناخدا خلف، گرم و روشن بود. هنوز هم هست، در سطرهای نوشته‌هایش، و خنده‌های پنهان لابه‌لای جمله‌های «چنین کنند بزرگان». 🔗 متن کامل تک‌نگاری نجف دریابندری را به مناسبت روز درگذشت این نویسنده و مترجم سرشناس ایرانی بخوانید. #مجله_میدان_آزادی #نجف_دریابندری #ادبیات 6⃣8⃣1⃣ @azadisqart