‏اینطور نیست که دشمن فقط در دایره و اتاق پژواک تحجر نفوذ کند، بلکه مدعیان تجدد و میانه روی هم بانک اهداف دشمن برای نفوذ و جهت‌دهی هستند. #نفوذ را جدی بگیریم @Azofmedia

والله خیر الماکرین

حضور سید علی خمینی در صدا سیما بسیار مغتنم و خوشحال کننده است. @Azofmedia

آزوف مدیا: مهدی خراطیان ‏نقدی بر سخنان اخیر حجت الاسلام طائب و سردار جعفری و مبانی تحلیلی نادرست آنها و اینکه چرا این سخنان در شرایط فعلی کشور سیگنال غلط به دشمن و ضربه به امنیت ملی کشور است. جناب طائب مدعی هستند که عدم پاسخ به ترور هنیه ارتباطی به تجری اسراییل در تصعید عمودی و افقی جنگ و ترور نصرالله ‏نداشته، چون بنای نتانیاهو بر تصاعد نبرد است لذا بازدارندگی در اینجا معنایی ندارد. سردار جعفری هم نظریه احتمال سرایت جنگ به ایران را پس از نابودی احتمالی حزب اله به دلیل توان نظامی کشور و نداشتن مرز مشترک با اسراییل زیر سوال میبرد. و در ادامه به حمله اسراییل به اصفهان اذعان ‏میکند و در جای دیگری اگرچه بر پاسخ ایران درصورت شدید بودن حمله تاکید میکند، اما تلویحا تایید میکند که درصورت حمله خفیف، تهران ممکن است از پاسخ صرف نظر کند. اما سوال اینجاست که اشکال این مواضع در کجاست و چرا حاوی سیگنالهای خطرناکی برای دشمن و مخل امنیت کشور است؟ نخست به سخنان ‏جناب طائب میپردازیم. در سخنان ایشان این گزاره نهفته است که گویی در جنگ زمانیکه طرف مقابل تصمیم برای بالا رفتن از نبردبان تصعید را از پیش گرفته است، موضوع بازدارندگی بی معناست. این حرف از اساس غلط و «بازدارندگی در میانه جنگ» خود دارای ادبیاتی مفصل است. این بازدارندگی به معنای ‏بازداشتن طرف مقابل از تصعید جنگ به سطحی دیگر است. در مساله رقابت استراتژیک میان کشورها که در آن کشورهای ضعیف‌تر ترجیح میدهند بشکل غیرمستقیم ویا در فضای خاکستری و در منازعات کم شدت کار را ادامه دهند، این مساله به طریق اولی برقرار است. لذا در فضایی که ایران و اسرائیل در آن در حال ‏رقابت هستند، موضوع بازدارندگی کاملا موضوعیت دارد. اساسا بازدارندگی ناظر به تصعیدهای از پیش طراحی شده و تعمدی است و بازدارندگی درمورد تصعیدهای ناخواسته موضوعیت ندارد، لذا این نهایت فاجعه است که بگوییم که طرف مقابل تعمد برای تصاعد نبرد داشته فلذا امکان بازدارندگی وجود نداشته است. ‏از طرف دیگر ایران و اسرائیل سالهاست که درگیر جنگ در حوزه خاکستری هستند و ایران از طریق شبکه متحدین و اسرائیل از طریق عملیاتهای اطلاعاتی به یکدیگر ضربه میزنند. در این حوزه هم بازدارندگی معنا دارد اگرچه بسیار پیچیده است و مشخص نیست چرا عده ای مصرند که در حوزه جنگ یا نبرد در حوزه ‏خاکستری یا عملیاتهای اطلاعاتی بازدارندگی بردار نیست، آنهم در حالیکه درمورد گروههای تروریستی کوچک هم میتوان از بازدارندگی تنبیهی سخن گفت؟ با این وصف، چطور نمیتوان با تعریف اقدامات تنبیهی به موقع و موثر، سازمان اطلاعاتی و نظامی عریض و طویل یک رژیم را به تغییر محاسبات و جلوگیری از ‏تصعید سطح نبرد وادار کرد؟ این چه استدلالی است؟ این قبیل سخنان در خارج این چنین برداشت میشود که تهران از تعهد لازم برای حفاظت از شبکه بازدارندگی خود برخوردار نیست. بر اساس متون، این تذبذب در بازدارندگی پیام ضعف را مخابره و طرف مقابل در اقدامات بعدی جریتر خواهد کرد؛ این تذبذب در ‏بازدارندگی و نپذیرفتن هیچ ریسکی برای دفاع از هم پیمانان که نقطه اوج آن در عدم اقدام در پاسخ به ترور هنیه «در تهران» نمود یافت، در طرف اسرائیلی این خطای محاسباتی را ایجاد کرد که تهران حتی در صورت نقض تمامیت ارضی خود تعهد قاطعی برای حفظ شبکه بازدارندگی خود ندارد؛ و اینجا بود که ‏فضا برای ترور نصرالله و صفی الدین هموار شد، آنهم در شرایطی که ترور وی بارها رد شده بود. اما درمورد سخنان سردار جعفری، مشکل بزرگ عدم درک درست وی از نحوه تقابل ایران و اسرائیل است. فروکاستن این رقابت به عرصه نظامی صرف آنهم در شرایطی که هم قدرت و هم بازدارندگی اموری چندبعدی هستند ‏و تحولات قبل از ۷ اکتبر (نظیر این توییت ۶ اکتبر) و بعد از آن نشان میدهد که چالش اصلی ایران با اسراییل نه نظامی بلکه اطلاعاتی است، عاقبتی ندارد جز اینکه طرف مقابل را در جنگ اطلاعاتی خود جریتر خواهد کرد. از طرف دیگر لحن نامناسب سردار جعفری در مورد لبنان و ‏اینکه گویی حذف حزب الله برای تهران چندان مهم نیست، آنهم درحالیکه نقش بارز حزب الله در بازدارندگی شبکه ای ایران مورد تایید دوست و دشمن است، پیام خوبی را مخابره نمیکند ولو گوینده قصد آنرا نداشته باشد. اما بدترین حرف تایید تلویحی کوتاه آمدن تهران در قبال ‏تجاوز رژیم به حریم هوایی ایران در صورت حمله محدود (به تعبیر جعفری "مذبوحانه") است. صدور چنین کلامی از یک نظامی به هیچ عنوان پذیرفته نبوده و خطایی نابخشودنی است. توجه کنیم که ممکن است "بعد از" وقوع حمله تصمیم نظام بر عدم پاسخ باشد، اما قبل از حمله هیچکس ‏حق ندارد تلویحا یا تصریحا مجوز حمله به کشور را صادر کند ولو معامله ای پشت پرده انجام شده باشد. در نهایت اینکه، از همان ابتدا تاکید بر این بود که پاسخ ترورها باید در قالب نبرد سایه ها و بشکل شبکه ای و خارج از محدوده ایران باید انجام شود.

🅰@Azofmedia ادامه: ایران برای خروج ‏از این مارپیچ تصعید راهی ندارد جز اینکه "تعهد آهنین" خود را در پشتیبانی از عناصر بازدارندگی شبکه ای خود نشان دهد و دوباره نشان دهد که محور مقاومت، همچنان شبکه ای و منسجم عمل میکند و تلاش کند نبرد خود با اسراییل را از حالت مستقیم به غیر مستقیم تبدیل اما ‏بر شدت هرآنچه که میتواند اقتصاد و حیات طبیعی اسراییل را دچار اختلال کند (بدون پذیرش مسئولیت) بیفزاید و نشان دهد که ترور هیچیک از اعضای برجسته مقاومت بدون درد بزرگ برای رژیم نیست. این یک جنگ چندبعدی، خاکستری و شبکه ای است و تک بعدی دیدن آن بضرر کشور است. لینک توئیت: https://x.com/MehdiKharratya/status/1853545823797211374?t=KfRbQyaLGfagB_QZTpTdcw&s=19 🅰@Azofmedia

تحلیلگر اسرائیلی: به نظر من، مهم‌ترین چیز برای تشخیص خوب بودن یا نبودن آتش‌بس این است که «برنامه ما و آمریکایی‌ها برای روز بعد چیست». اگر آتش بس در خدمت پر کردن باتری ها، تازه کردن نیروها دادن فضای تنفس به اقتصاد و زمانی که ترامپ وارد کاخ سفید میشود حمله مستقیم به سر مار ‏ایران با هدف اول بازگرداندن برنامه هسته‌ای ایران به سال ها پیش و هدف دوم سرنگونی رژیم آیت الله - پس این آتش بس عالی است! @Azofmedia

‏بعد از ورود سریع تحریر الشام به حلب باید به چرخه معیوب «توقع نداشتیم/فکرش را نمی‌کردیم» پایان دهیم ؛ فکرش را نمی‌کردیم سید رضی را بزنند ، توقع نداشتیم به سفارتمان در دمشق حمله کنند ، انتظارش را نداشتیم سید را بزنند و از اشغال حلب توسط نیرو های نیابتی رژیم غافلگیر شدیم ؛ طبق فرموده صریح امام امت گام اول فهمیدن صحنه و پیش بینی صحیح و سپس حمله به دستگاه محاسباتی دشمن است؛ باید انتظار حرکت دشمن به سمت حماه و حمص و سپس ریف دمشق را داشته باشیم و تدبیر کنیم ؛ باید آماده درگیری در درعا و سویدا و دیر الزور و بادیة باشیم؛ همچنین اگر رژیم موقت آتش بس در جنوب را یک طرفه لغو و مجددا حملات را آغاز کرد غافلگیر نشویم ؛ ما گاها با تعلل و فرصت سوزی در عدم اقدام به موقع در زمانی که در اوج قدرت هستیم یک ضربه مهم آفندی را تبدیل به یک ضربه پدافندی می‌کنیم ؛ تا سخت تر نشده بیایید با هم به این چرخه معیوب پایان دهیم. حسین پاک @Azofmedia

‏ویدئویی مربوط به ۳۸ روز قبل؛ نمیدانم در ۲۴ ساعت گذشته در اندرونی دستگاههای امنیتی و دیپلماتیک کشور چه گذشته، اما روند سریع و ثانیه‌ای تحولات سوریه نشان میدهد که ایران باز دچار غافلگیری اطلاعاتی راهبردی شده است. واقع امر این است که پس از ۷ اکتبر چند پارادایم به نزاع پرداختند؛ ‏پارادیم نخست مساله را صرفا نظامی می‌دید و با استناد به بهم ریختگی اسرائیل پس از ۷ اکتبر، بدون توجه به معادلات پیچیده منطقه پیش از این مقطع تاریخی، نقش حیاتی پارامترهای ژئواکونومیک و اطلاعاتی را در این جنگ را انکار کرد. پارادایم دوم معتقد به این بود اگرچه ‏اسرائیل ضربه بزرگی دریافت کرده، اما باتوجه به برتری در حوزه اطلاعات برای انجام تلافیهای بسیار بزرگ در حوزه‌های مختلف خواهد آمد تا ناکامیهای اسراییل در عرصه نظامی را جبران نماید. این پارادایم برماهیت چندوجهی (سیاسی، اقتصادی، اجتماعی) این جنگ بزرگ اطلاعاتی ‏تاکید داشت و اینکه در این نبرد اقدامات سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل که از کمک همه جانبه سرویسهای اطلاعاتی غرب بهره‌مند خواهد بود و از پروکسی گروههای مسلح تروریستی برای تحقق اهداف خود استفاده خواهد کرد. این پارادایم  معتقد به این است که عدم همبندی ژئواکونومیک ‏محور مقاومت حتی میتواند موجب فروپاشی ژئوپولتیک محور مقاومت نیز بشود (امری که از همان ابتدا مرتب تذکر داده میشد) لذا غیبت عجیب ایران در اجلاس مهم BRF در چین در همان اوایل جنگ و عدم فعالیت جدی دیپلماتیک و انفعال دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی در قبال پکن و ‏مسکو و نداشتن برنامه ایجابی برای غزه، لبنان و کلیت محور مقاومت و غفلتهای مکرر اطلاعاتی فضا را بتدریج برای برگشتن ورق فراهم کرد. کشورهای محور مقاومت عمدتا از حیث درونی آسیب پذیری جدی داشته و ایران نیز میتواند همانند سوریه آبستن تحولات بزرگی باشد. این نگاه ‏همزمان با نگاه نخست که همواره به امور از جنس سخت افزاری نگریسته و مسائل پیرامون ایران را از جنس نظامی دیده در جدال بوده است. حضور پررنگ تاجیکها و حتی حضور بخشی از اهل سنت ایران در منازعات اخیر سوریه، نشان میدهد که نظریه دالانهای بین المللی تروریستی از ‏آسیای میانه تا سوریه و بالعکس چقدر مقرون به صحت بوده است. بی تقاوتی تهران در برابر لزوم تشکیل یک اجماع اطلاعاتی آهنین میان پکن و تهران در برابر این دالان (خصوصا اینکه اویغورها و ترکها هم بخشی مهم از معارضین هستند) میوه تلخی را به بار آورد که تحولات اخیر ‏در سوریه تنها بخشی کوچک از آن بوده و با توجه به آسیب پذیری جدی تهران از سمت شرق میتواند دارای تبعات هولناکی برای آینده کشور باشد. البته درکنار منازعه این چارچوبها، پارادایمهای دیگری نیز وجود دارند که معتقدند ایران میتواند به یک زیست مسالمت آمیز در چارچوب ‏پیمان ابراهیم با اسرائیل برسد. واقع امر این است که این نظریه بشکلی خوش باورانه انبوهی از فکتهای تاریخی را نادیده میگیرد؛ و اینکه حتی اگر نظام شاهی در ایران برقرار بود، رقابت استراتژیک ایران و اسرائیل در منطقه خاورمیانه امری جبری و اجتناب ناپذیر بود. ‏در یک جمع‌بندی، تهران محور مقاومت را صرفا نظامی میخواست و از همینرو از واگرایی ژئواکونومیک عراق و ائتلاف آن با امارات و ترکیه غفلت کرد. درمورد مساله سوریه و لبنان به این امر توجه نکرد که این دوکشور برای باقی ماندن در محور مقاومت نیازمند بازسازی و تقویت کند. @Azofmedia

‏لبهای مصطفی خشکه معلومه تشنه است😭 @Azofmedia

‏‎#مهم/ نصر الدین عامر(از فرماندهان و معاونین انصار الله یمن»: برای کسانی که در مورد امنیت سفارت ما در سوریه و کارکنان آن می‌پرسند:سفارت ما در سوریه در ازای افتتاح سفارت عربستان سعودی توسط بشار اسد بسته شد. پ.ن: قابل توجه کسانی که نقش بشار در سقوطش را نادیده گرفتند! @Azofmedia

‏مرحوم محتشمی پور نقل میکنه، سال ۶۲ به در خواست ایران ۲۰۰۰ نیرو در سوریه برای جنگ با اسراییل و کمک به شیعیان لبنانی پیاده کردیم، وقتی امام متوجه شد محکم جلوگیری کرد، نظر امام این بود که بچه‌های مردم جانشان مهم است و ما آنجا پشتیبانی در خوری نداریم، خودمان هم درگیر جنگ هستیم لذا امام قضیه را کنسل کرد، علی اکبر محتشمی پور یکی از موثرین تاسیس حزب الله لبنان بود، او هدف ترور موساد و یک دست وی در حادثه ترور قطع شده بود همچنین از مخالفین قطعنامه 598 نیز بود و محمد جواد ظریف را به عنوان یکی از تنظیم کنندگان قطعنامه آمریکایی خطاب کرده بود شادی روح این روحانی مبارز و شهید نصرالله صلوات. @Azofmedia