حالا که بنا بر آتش بس دو هفته ای شد طبیعتا نکات رعایت زیر بسیار مهم است:
۱. حفاظت و حراست از رهبران و نظامیان و فرماندهان با شدت بیشتری ادامه یابد. تصور این خطر تمام یا کاهش یافته مطلقا نادرست است.
۲. نسبت به هر عملیات چمنزنی دشمن قاطعانه واکنش نشان داده شود.
۳. سیاسیون کشور و نخبگان باید مسوولانه برخورد کرده، از روشن کردن آتش اختلافات، اتهام زنی و فعال کردن گسلهای اجتماعی پرهیز کنند.
۴. مذاکرات اسلام آباد نباید به مذاکره برای مذاکره و اتلاف وقت و تجهیز دوباره دشمن تبدیل شده و تجربه تلخ گذشته تکرار شود.
۵. در مذاکرات دقت شود مانند تجربه برجام امتیازات ایران بیش از این نقد نشود و هرگونه کنش ایران به اقدام عینی غیر قابل برگشت امریکا مشروط شود. درست است که پبشنهاد دهگانه مبنای مذاکرات است اما به قول غربیها شیطان در جزییات است. عذری برای خلاف گویی و پنهانکاری نیست.
۶.برداشتن کامل تحریمها کف خواسته ایران در مذاکرات است و هرگونه بازی از سوی طرف مقابل با واکنش عینی روبرو شود.
۷. تنگه هرمز به شرایط ۸ اسفند ۱۴۰۴ از لحاظ مدیریت عبور و مرور باز نخواهد گشت. این باید تفهیم شود.
۸. دولت با تخصیص منابع و کنترل بازار، جلوگیری از هرگونه شوک و کمبود، زمینه هر اختلال را از میان ببرد .
۹. با واقع بینی و نه خوشبینی افراطی و یا بدبینی تند به تببین شرایط برای افکار عمومی اقدام شود.
۱۰. باید متوجه احتمال تقسیم کار بین امریکا و اسراییل و بازی کردن نقشهای دوگانه در ظاهر و هماهنگ در عمل آنها بود و برای آن برنامه داشت.
✍دکتر حسین قتیب
☫
@Azofmedia
