#استان_آذربایجان_شرقی #سپاه_ناحیه_شبستر #بسیج_جامعه_زنان #حوزه_حضرت_زینب_سلام_الله_علیها_تسوج #پایگاه_مطهره_چهرگان #ایران_حسین_تا_ابد_پیروز_است مراسم سوگواری و عزاداری ایام دهه سوم ماه صفرو ختم دعای توسل به همت یکی از بسیجیان خبرنگار:خلیل زاده مقدم

#استان_آذربایجان_شرقی #سپاه_ناحیه_شبستر #بسیج_جامعه_زنان #حوزه_حضرت_زینب_سلام_الله_علیها_تسوج #پایگاه_مائده_توپچی برق الان مثل همون آب که مایه حیات هست شده. انسان ها تماما به اون وابسته شدن و اگه نباشه زندگی خیلی ها مختل میشه. کسب و کار خیلی از آدما و منبع روزی و درآمدشون به واسطه بودن همین برق تامین میشه و اگه روزی نباشه کسب و کار اونها هم مختل خواهد شد و دیگه راهی نخواهند داشت تا از اون روزی دریافت کنند. حالا چه راحت بعضی از ما این نعمت رو هدر میدیم، لامپ هایی رو روشن میذاریم که روشن بودنشون فایده ای نداره، شبا تلویزیونی رو روشن میذاریم که هیچ کس نگاهش نمیکنه، تو ساعات اوج مصرف وسایل برقی پر مصرف رو روشن میکنیم در صورتی که قبل تر میتونستیم این کار رو انجام بدیم و کلی کارهای مشابه میکنیم و به راحتی برق رو هدر میدیم. بیایم به روزی فکر کنیم که اگه برق نباشه چه اتفاقی میفته؟ همون کسی که میخواد لامپو بی دلیل روشن بذاره و بره همون جا با خودش مکث کنه و به خودش بگه اگه فلان روز دیگه از نعمت این لامپ برخوردار نبودم چون برقی نخواهد بود چه خواهم کرد؟ کسی که توی ساعت اوج لوازم پر مصرف رو روشن میکنه با خودش بگه اگه فلان روز برقی نباشه چقدر آرزو خواهم کرد که زمان به عقب برگرده و توی ساعت دیگه ای از روز لوازمم رو روشن کنم؟ ما آدما باید به خودمون تلنگر بزنیم. بعضی چیزها نیاز مبرم زندگی ما هستن اما از بس بودن، دیگه بودنشون برامون طبیعی شده اما امان از روزی که نباشن و امان از روزی که دیگه نتونیم ازشون استفاده کنیم، در اون روز به صورت کامل زندگی ما مختل خواهد شد تهیه وتنظیم :نازنين مجیدی