و نمی‌دونم چی شد که یهو تو مسترا نشستیم خوردیم 🗿💔.

اشکالی نداره که هیچکدومتون نیستید،هنوز سریالامو دارم ‌.

کاشکی از اول نبودی،کاشکی خاطره هات انقدر اذیت نکنن

کاش آدما وقتی میرن، خاطرهاشونم با خودشون ببرن .

همیشه دوس داشتم خانومیِ نازِ ادایی باشم ازونا که یواشن آرومن پاشنه بلند میپوشن و خانومی ازشون میپاشه ولی متاسفانه دقیقا برعکسشم لشم اراذلم ادا مدا هم ندارم خیلیم سریعم خشنم هستم سگم هستم میو هام الکیه 😐

چند‌وقت دیگه به لیستم اضافه میشه..

واقعا دیگه دارم از همتون متنفر میشم.

زندگی کردن با آدما؟ غیر قابل تحمله . ولی زندگی با حیوونا؟ البته که خوشاينده

چقدر گریه وسط خنده هات می‌تونه رو مخ باشه😃.

از همه جهات سگ و بی‌اعصاب و خسته و بیزار هستم .

شاید برادر بزرگم تنها آدمیه که بدون معاشرت زیاد، صاحب یک حضور در دسترس و قطعی و همیشگی در زندگی همدیگه‌ایم. از هم انتظاری نداریم، برای هم کار خاصی انجام نمی‌دیم ولی عمیق و قدیمی همدیگه رو دوست داریم. خالص‌ترین و بی‌دلیل‌ترین عاطفه‌ای که آدم می‌تونه تجربه کنه. بدون هیچ خط و خشی. واقعا داشتن برادر نعمته

زیر گنبد کبود،دوتا عاشق بودنُ کلی حسود. تقصیر همون حسودا بود که شده..یکی بود یکی نبود :))