بزار توصیفش کنم برات ، بالا سر یه وان وایستادی ، کسی نیست کنارت ولی حرفاشون ، کاراشون ، گفته هاشون ، همشون یه ادم خیالی رو تشکیل میدن ، اون آدمه دست داره ، قدرت داره ، قدرت خیلی زیاد ، بیشتر از وجود تو ، سرتو میکنه زیر آب ، دست و پا میزنی اما فایده نداره سنگینه ، اونقد سنگین که غرقت میکنه و تو نمیمیری ولی روحت چرا .
یه گونه خاصی هم وجود داره که اگه دما ۷۰ درجه هم باشه ، بازم بدون پتو خوابشون نمیبره ، به این دسته از انسان ها «پتوزیستیان» میگویند ، بنده هم یک پتوزیست هستم
یه مود عجیبی دارم که انگار
میخوام داد نزنم، نمیشه
میخوام بخابم، نمیتونم
میخوام بخندم، یه چیزی نمیزاره
میخوام برم بیرون، ولی حس و حالش
نیست؛ آدمای اطرافمو دوست دارم
ولی حال و حوصلشونو ندارم .
خیلی چیزای دیگه که حتی نمیدونم ..
کلا یه مود عجیبیه که حتی
خودمم نمیفهممش
آدم ندید بدید داشتنش خیلی راحته، نگه داشتنش سخته، آدم چشم و دل سیر داشتنش سخته، نگه داشتنش راحته و این جمله چقدر به واقعیت نزدیکه.