خوابش برده ، بابا تخت خوابیده ..

نورِ عزیز خدا... چه‌قدر بی‌راهه می‌روند افسردگانی که برای چشیدن شادیِ گمشده، منّت ناز طبیبان را می‌کشند! خدا دل‌های گرفته و غم‌دیده را تنها به شما باز می‌کند. شب پنجم؛ برداشتی از: زیارت مطلقهٔ امام حسین علیه‌السلام.

_

اونی که با شمر باشه بیچارس اونی که حسین داره خوشبخته ! چه سربلند میشه اونی که برای حسینش فدا میشه : )

دیشب تو روضه داشتم فکر میکردم .. اون لحظه که عبدالله دوید طرف گودال و فدایی عموش شد ، شاید لحظه آخر یه نگاه به ابی‌عبدالله کرده و گفته عمو دیدی منم فدات شدم ؟ عمو دیدی منم تونستم ؟ شاید هم سیدالشهدا یه لبخند زدن و عبدالله از شوق لبخند امامش پرواز کرده :) چی میشه مثلا ماهم لحظه آخر اماممون‌ ، مهدیمون ، بیاد بالای سرمون .. بهش بگیم دیدی آقا ؟ دیدی بالاخره شد ؟ دیدی منم آخرش فدات‌ شدم ؟ آقای ماهم یه لبخند بزنه و بدرقه مون کنه : ) . _چشم آلوده کجا، دیدن دلدار کجا دل سرگشته کجا وصف رخ یار کجا .

شبای محرم هر روضه ای ها ناخودآگاه تهش میرسه به روضه مادر . . روضه امشب هم یه سرش تو کوچه های مدینس ! آخه پسر امام حسن داره میره میدون : ) _ شب ششم ، حال مناسب ِ#روضه

حاج مهدی رسولی اینجا می‌گه: تا مادرش بازو بند ( بازو بند رو به دست راست می‌بندن* ) رو به قاسم داد، ذوق و شعف همه‌ی صورت قاسم رو گرفت و بدو بدو از خیمه تا أبي‌عبدالله ‌رو از خوشحالی پرواز کرد؛ گفت عمو ببین بابام‌ چی گفته.. یاد آیه ¹⁹حاقه که می‌گه: اونایی که نامه‌ی عمل‌شون رو به دست راست‌شون می‌دیم از شدت ذوق سر از پا نمی‌شناسند و انقد خوشحالن که به هر کسی می‌رسن نشون می‌دن و می‌گن: اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ:))

قراره اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ بریزیم بهم ! وگرنه ۱۰۰ تا نتانیاهو بند کفش امام شهید ماهم نمی‌شود!

بعد از مدت ها : شب هفتم روضه بیت با حضور حاج مهدی و جای خالی یکی اون کنار : ) .