. .

گرچه ما تشییـعِ پیکر شما را روی این دست‌ها، دستانِ خودمان، باور نداریـم اما؛ از شما آموختیـم که سـوگ را به حماسـه بدل کنیـم و شما را به خاك که نه به آسـمان، امانت بسپاریم تا آن روزی که با منتقـمِ همهٔ خـون‌هایِ به ناحق ریخته‌شدهٔ تاریـخ، از راه برسـید!

کاش یاد بگیرم هر اتفاقی که پیش میاد قطعا خیریتی توشه ، یقینا کله خیر ..

مهدی جان ، آقا جان ! میدونید دیگه این روزا بیشتر از همیشه تنها دلخوشی و پناهمون شمایید .. حواستون خیلی به تک تک مون باشه صاحبنا :)

خدایا اگر قراره ماهم معلم بشیم ، مثل این خانم معلم آخرش اینطور ختم کن برامون :) .

عزیزم ، عزیزم ، عزیزم :)

باورم نمیشه .. از روز ولادت حضرت زهرا تو بیت که آقای اسداللهی روبه روی آقا خوند فرمانده کل قوا سلام ای ضربان غیرت ما و این شده بود ورو زبونم و چقدر جلوی عکس آقا اینو میخوندم و عشق میکردم .. رسیدم جایی که با اشک همراه اسداللهی میخونم : آرام ، آرام رسیدی به دست صاحب زمان بدرود ای عزیز ایران . .

_

ما نمیدونم بخدا رسم وداع با تو چیه . . یعنی واقعا وقت خداحافظیه‌ ؟!

نامه‌ای برای من و تو :

نمیدونم چرا از آقای مصباح اینقدر حس و حال نورانی میگیرم : ))