📍علمای اهل سنت به وفور در خصوص واقعه‌ی کربلا سخن گفته‌اند اما به نظرم، یکی قابل توجه‌ترین آنان، نوشته‌ی «سیوطی» (قرن نهم هجری) است. وی در کتاب خود در این خصوص می‌نویسد: کشته شدن حسین (ع) در کربلا رخ داد؛ و داستان شهادت او چنان طولانی و جان‌سوز است که دل تاب بازگویی آن را ندارد. پس «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ». همراه او شانزده نفر از اهل‌بیتش نیز به شهادت رسیدند. هنگامی که حسین (ع) کشته شد، هفت روز دنیا چنین بود که نور خورشید بر دیوارها مانند پارچه‌های زردرنگ دیده می‌شد و ستارگان به یکدیگر برخورد می‌کردند. شهادت او در روز عاشورا اتفاق افتاد. در همان روز خورشید گرفت و افق‌های آسمان تا شش ماه پس از شهادتش سرخ بود. پس از آن نیز این سرخی در آسمان دیده می‌شد، در حالی که پیش از آن دیده نمی‌شد. همچنین گفته شده است که در آن روز در بیت‌المقدس هیچ سنگی را برنمی‌گرداندند مگر آنکه زیر آن خون تازه می‌یافتند. زعفران موجود در لشکر قاتلان به خاکستر تبدیل شد. شتری را در لشکر خود قربانی کردند، اما در گوشت آن چیزی مانند شعله‌های آتش می‌دیدند؛ آن را پختند، ولی همچون گیاه تلخِ علقم شد. مردی نیز درباره‌ی حسین (ع) سخنی ناروا گفت، پس خداوند دو شهاب از آسمان بر او فرود آورد و بینایی‌اش را از او گرفت. ترمذی از سلمی روایت کرده است که گفت: بر امّ سلمه (همسر پیامبر) وارد شدم، در حالی که گریه می‌کرد. گفتم: چرا گریه می‌کنی؟ گفت: رسول خدا (ص) را در خواب دیدم که بر سر و محاسنش غبار نشسته بود. گفتم: ای رسول خدا، چه شده است؟ فرمود: «همین اکنون شاهد کشته شدن حسین بودم.» بیهقی نیز در دلائل النبوة از ابن عباس روایت کرده است که گفت: رسول خدا (ص) را در نیمروز دیدم؛ پریشان‌مو و غبارآلود بود و در دستش شیشه‌ای از خون قرار داشت. گفتم: پدر و مادرم فدایت، ای رسول خدا، این چیست؟ فرمود: «این خون حسین و یاران اوست؛ از امروز پیوسته آن را جمع‌آوری می‌کنم.» سپس آن روز را محاسبه کردند و دریافتند که همان روز، روز شهادت حسین (ع) بوده است. پس از آنکه حسین (ع) و فرزندان پدرش (بنی‌هاشم) کشته شدند، ابن زیاد سرهای آنان را نزد یزید فرستاد. یزید در آغاز از کشته شدن آنان شادمان شد؛ اما سپس، هنگامی که دید مسلمانان او را به سبب این کار نکوهش می‌کنند، پشیمان گردید و مردم نیز نسبت به او کینه و نفرت پیدا کردند؛ و حق هم داشتند که از او بیزار باشند. نوفل بن ابی الفرات گفت: نزد عمر بن عبدالعزیز (خلیفه‌ی اموی در سال ۱۰۰ هجری) بودم که مردی نام یزید را برد و گفت: «امیرالمؤمنین یزید بن معاویه». عمر بن عبدالعزیز گفت: «او را امیرالمؤمنین می‌خوانی؟!» سپس دستور داد آن مرد را بیست تازیانه بزنند. منبع: تاریخ الخلفاء، ج ۱، ص ۱۵۷ #سیوطی #عاشورا https://eitaa.com/Barlabeietarikh

✍️تحلیل، آفت تاریخ است! من عمیقاً به این گزاره باور دارم که تحلیل، آفت تاریخ است. یکی از مهم‌ترین عوامل تحریف تاریخ، ناشی از همین مسئله است. فلسفه شکل‌گیری این کانال نیز تا حد زیادی بر همین مبنا بوده است؛ البته روشن است که اشکالی ندارد سمت و سوی ساختمانِ یک روایت تاریخی کاملاً خنثی نباشد؛ ما نیز از این قاعده مستثنا نیستیم. اما تفاوت در اینجاست که تلاش می‌کنیم تحلیل را جایگزین تاریخ نکنیم و به جای آنکه نتیجه‌گیری آماده را به مخاطب تحمیل کنیم، مواد خام را در اختیار او قرار دهیم تا خود به قضاوت برسد. به همین دلیل، در این کانال همواره سعی کرده‌ایم در موارد جنجالی، اسناد، خاطرات، روایت‌های دست اول و گزارش‌های کمتر دستکاری‌شده، سهم بیشتری از محتوا را تشکیل دهند. باور ما این است که وظیفه تاریخ‌نگار پیش از هر چیز روایت کردن است، نه نتیجه‌گیری کردن به جای مخاطب. اما این روزها، همزمان با شتاب گرفتن تحولات سیاسی و اجتماعی، بیش از هر زمان دیگری شاهدیم که هر جریان و هر طرفِ ماجرا می‌کوشد «تاریخ تحلیلی» مخصوص خود را تولید و به جامعه عرضه کند. در چنین فضایی، واقعیت تاریخی اغلب در حاشیه قرار می‌گیرد و آنچه برجسته می‌شود، تفسیری است که از پیش برای مخاطب آماده شده است. شاید یکی از مهم‌ترین دلایلی که بسیاری از نوجوانان و جوانان با درس تاریخ در مدارس ارتباط برقرار نمی‌کنند نیز همین باشد. مشکل اصلی معمولاً کمبود جذابیت تاریخ نیست؛ تاریخ ذاتاً سرشار از داستان، کشمکش، شخصیت و حادثه است. مسئله آنجاست که در بسیاری از موارد، به جای آموزش تاریخ، نتیجه‌گیری‌های از پیش تعیین‌شده آموزش داده می‌شود. دانش‌آموز احساس می‌کند نه با یک روایت تاریخی، بلکه با یک قضاوت قطعی روبه‌رو است که از او انتظار می‌رود آن را بپذیرد. چنین رویکردی ممکن است در کوتاه‌مدت مؤثر به نظر برسد، اما در بلندمدت نتیجه معکوس می‌دهد. انسان در برابر تحمیل فکری مقاومت می‌کند؛ به‌ویژه وقتی احساس کند حق پرسشگری و داوری مستقل از او گرفته شده است. به همین دلیل است که بسیاری از افراد آگاه و علاقه‌مند به تاریخ، بخش عمده شناخت خود را نه از کتاب‌های درسی، بلکه از مطالعات شخصی، خاطرات، اسناد و روایت‌های متنوع به دست می‌آورند. همین روند را می‌توان در بسیاری از رسانه‌های رسمی نیز مشاهده کرد. هنگامی که تحلیل بر روایت غلبه می‌کند، مخاطب به تدریج به جای آنکه به دنبال فهم واقعیت باشد، در پی کشف نیت تحلیل‌گر می‌رود. و این دقیقاً نقطه‌ای است که تاریخ، کارکرد اصلی خود را از دست می‌دهد. تاریخ زمانی زنده و اثرگذار است که به مردم اجازه دهد خود بیندیشند؛ نه زمانی که به آن‌ها بگوید چه بیندیشند. #تحلیل https://eitaa.com/Barlabeietarikh

تصور کنید شما فرمانده یک لشگر بزرگ با ۳ هزار نفر اسیر جنگی هستید و می‌خواهید قلعه ای را فتح کنید؛ اما در اطراف دیوارهای قلعه خندق‌هایی حفر شده است که باعث می‌شود ارتفاع نردبان‌هایتان به لبه‌ی دیوار نرسد. حال چه می‌کنید؟! شما را نمی‌دانم اما نادرشاه افشار شیوه‌ی خاص خودش را داشت: مرحله ۱: ابتدا تمامی اسرا را می‌کشیم. مرحله ۲: سپس خندق‌ها را با جنازه‌های آنان پر می‌کنیم تا ارتفاع نردبان‌ها به لبه‌ی دیوار برسد. مرحله ۳: به شهر حمله می‌کنیم! مجموعه‌کتاب‌های تاریخ ترسناک: فرمانروایان فرومایه | تری دیری #تری_دری https://eitaa.com/Barlabeietarikh

دیگر آن روزها، روزهای آخر یعنی حتی می‌خواهم بگویم سال‌های آخر سلطنت رضاشاه واقعاً اوضاع و احوال طوری بود که آدم با همسرش هم که می‌خواست صحبت کند، باید ملاحظه بکند. حالا دیگر پدر و فرزند، برادر و خواهر اینها که جای خود دارند. هیچ‌کس جرأت نمی‌کرد دیگر حرف بزند. واقعاً که شدیدترین حکومت مطلقه‌ای بود که می‌شد فکرش را بکنیم. روز سوم شهریور من میهمان بودم با زنم و آن موقع یک اولاد داشتم دختر بزرگم نسرین. ما میهمان بودیم. عصری یک کسی درب را باز کرد و به صاحبخانه خبر داد که انگلیس و روس صبح حمله کردند مجلس تشکیل شده و باور می‌کنید این را یواش می‌گفت، جرأت نمی‌کرد حتی این را که الان دارند توی مجلس داد می‌زنند، این را بلند بگوید. تاریخ شفاهی هاروارد، خاطرات محمود فروغی #رضاشاه #فروغی #پهلوی https://eitaa.com/Barlabeietarikh

«عاشورای ما، ۱۸ و ۱۹ دی هست.» بله؛ اما شما تو لشکر یزید بودید... https://eitaa.com/Barlabeietarikh

اولین کسی که از دهه ۹٠ پروژه خوشحالی از باخت تیم ملی را با وسواس دنبال کرده و بارها دست به قلم برده تا نشان دهد بُرد تیم ملی، زمینه‌ساز فاشیسم‌ایرانی است یا این تیم فقط یک تیم حکومتی است و بهتر است ببازد زیباکلام بود. بارها مصاحبه‌کرد، کتاب نوشت و توئیت زد. اینترنشنالی‌ها شاگردان مکتب او هستند. اتفاقا بارها زیباکلام به عنوان کارشناس با آنجا مصاحبه کرده. اما در دهه نود، این صحبتهایش هم هیچگاه مورد توجه جریان اصلی سیاست قرار نمی‌گرفت. در عوض حالا، رسانه‌های افراطی همان دیدگاهها را بازتولید می‌کنند، بدون اینکه کسی به نقش مهندس توجه کند. ✍️سالار سیف پی‌نوشت: به زندان انداختن این مردکه‌ی بی‌سواد، بزرگ‌ترین اشتباه بود. این مردکه‌ی بی‌سواد صرفاً باید از دانشگاه اخراج می‌شد. این فرد از نظر علمی تقریباً هیچ چیز در چنته ندارد. یکی از عوامل راه یافتن این افراد بی‌سواد به دانشگاه، سیستم کمیت‌گرایی در بحث مقالات و رزومه در جذب اعضای هیئت علمی است. https://eitaa.com/Barlabeietarikh

✍️امپراتوری نامرئی گلرنگ 📍چگونه یک شرکت توهم انتخاب را به ما فروخت؟ پشت پرده ی ۱۰۰ برندی که جیب هایشان به یک جا ختم می‌شود. وقتی در راهروی فروشگاه میان ده ها برند، نام و بسته بندی مختلف مردد می‌مانید، ناخودآگاه درگیر یک توهم آزادی مصرف کننده شده‌اید. شما فکر می کنید در حال بررسی و انتخاب بهترین گزینه هستید اما حقیقت این است که پشت این توهم تنوع، یک امپراتوری بزرگ ایستاده است. این هلدینگ بزرگ با ایجاد یک رقابت نمایشی میان ده‌ها برند زیر مجموعه‌ی خود کاری کرده است که شما هر مسیری را انتخاب کنید در نهایت تمام سودها به یک جیب واحد سرازیر شود: 🔸برندهای شوینده بهداشتی و سلولزی: گلرنگ، اوه، سافتلن، اکتیو، هوم پلاس، مریدنت، مرسی، بارلی، نانسی، پامتی، گلدنت، سپید، لومکس، گلنار و... برندهای آرایشی و مراقبت از پوست و مو: مای، شون، نئودرم، کالیستا، نوت، مای فارما، مای بیبی و... برندهای صنایع غذایی: اویلا، فامیلا، کیمبال، سانتین، مادلین، مک، آدرین، بایودنت، اکشن، پاکبان، چیکن، فامیلی، مستر شف و... زنجیره خرده فروشی و مجتمع های تجاری: افق کوروش، اُكالا، فروشگاه‌های زنجیره‌ای فامیلی، مجتمع تجاری کوروش مال، فروشگاه زنجیره‌ای سورنا و... کسب و کارهای دیجیتال، تکنولوژی و خدمات: تپسی، الوپیک، فیلم‌نت، شب، مستربلیط (سرمایه گذاری)، گوشی‌های هوشمند داریا همراه، گروه دارویی فاران، تارا و... ✍️ پیج اینستاگرامی چرتکه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

در میان پادشاهان قدیم هم سابقه داشته یه همچین خُلی به سلطنت برسه اما حداقل چند نسل طول می‌کشید و اتفاقات زیادی بینش میفتاد. اما اینکه یه رئیس جمهور با انتخاب مردم اینطوری خُل باشه، فقط از یانکی‌های کالج‌نرفته‌ی آمریکایی برمیومد! #ترامپ #آمریکا https://eitaa.com/Barlabeietarikh

📸پرتره‌ای از محمد شاه قاجار، تنها شاهِ صوفی‌مآب قاجاری حاجی میرزا آقاسی، صدراعظم عجیب و غریب دوره‌ی قاجاریه، در این دوره صدارت کرد و بعد از مرگ شاه نیز، از ترس غضب مهدعلیا (مادر ناصرالدین شاه) بدون مال و اموالش به کربلا فرار کرد. #محمدشاه #آقاسی #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

تصویری از حاجی میرزا آقاسی، صدراعظم، در حالی که به خدمت محمد شاه رسیده است. https://eitaa.com/Barlabeietarikh

نقل است که حاجی میرزا آقاسی، صدر اعظم محمد شاه قاجار، علاقه‌ی بسیاری به پروژه‌های عمرانی خاص خود داشت؛ به‌ویژه حفر قنات در مناطق گوناگون کشور و خرید توپ و تفنگ برای ارتش قاجار. با این حال، بسیاری از این اقدامات بدون بهره‌برداری مناسب باقی ماند و دردی از مملکت دوا نکرد. در واکنش به این سیاست‌های نابه‌جا، شعری طنزگونه در انتقاد از او سروده شد که در ادبیات عامیانه‌ی آن روزگار شهرت یافت: نگذاشت به مُلک شاه، حاجی دِرَمی شد صرف قنات و توپ هر بیش و کمی نه مزرع دوست را از آن چاه نَمی نه خایۀ خصم را از این توپ غمی! #قاجار #آقاسی @Barlabeietarikh

انواع حيوان و طیور که خدا خلق کرده است، مال همه دنیا حاضر بود [که] به نوشتن نمی‌آید، آنچه اَشکالی که در کتاب‌ها دیده بودم، جمیعاً را زنده اینجا دیدم. بعد داخل دالان قفس‌های حیوان‌های درنده شدیم. چیزهای غريب عجیب بود که به عقل نمی‌آمد. شیر یال‌دار افريق (آفریقا) که بجز در کتاب ندیده بودیم. پدر سوخته توی قفس حاضر بود. بطورى عظیم الجثه و بزرگ و مهیب بود که به تصور نمی‌آید، یال سیاه بسیار زخیم ریخته بزرگ سرش بقدر سر فيل بلکه بزرگتر. چشم‌های دریده که آدم نگاه می‌کرد، زهره‌اش می‌رفت. بدن خوشگل مثل مخمل. گوشت بلند کردند، بلند می‌شد گوشت بگیرد، سه ذرع چهار ذرع قدش بود. خیلی خیلی بزرگ مهيب بود... خلاصه دلم نمی‌خواست از پیش این شير ابدا تکان بخورم اما مردم تماشایی زیاد بودند، اذیت می کردند. روزنامه خاطرات ناصر الدین شاه در سفر اول فرنگستان (باغ وحش لندن) #ناصرالدین_شاه #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh