ما اصلاً با هم، «ما» نشده بودیم؛
من فقط توی سرم یه داستان قشنگ ساختم
و نقش اولش رو به تو دادم.
اگه میفهمیدین حرفاتون چقدر آدمو میرنجونه، همینطوری دهنتونو باز نمیکردین و اشغال نمیریختین بیرون.
هرچقدر گوگل موقع درد و مرض آدم رو ناامید میکنه، چت جیپیتی اینجوریه که: میفهمم سرت قطع شده، ولی این موضوع خیلی بین آدمای همسن تو رایجه.
آدماى بىذوق واقعا كابوسمن.
يه چيزى رو با كلى خوشحالى براش تعريف ميكنی، بعد اينجوريه كه الان چيكار كنم؟ هيچكارى نكن عزیزم، بيوفت بمير كه فرقى با مرده ندارى.
حس میکنم دیگه هیچوقت قرار نیست به کسی اعتماد کنم یا از ته دل دوستش داشته باشم و همش بخاطر توعه. ممنون.