* نه مرا خواب به چشم نه مرا دل در دست چشم و دل هر دو به رخسار تو آشفته و مست... ● امیرخسرو دهلوی

وقتی معشوق خودش را به نفهمی می‌زند #رشید_کاکاوند ● سعدی

حیف بود مردن بی‌عاشقی تا نفَسی داری و نفْسی بکوش - سعدی

" از زمانی که مادها پا بر صحنهٔ سیاسی جهان نهادند تا به امروز، ایران همواره در کارگاه زمانه حضور داشته است ، زمانی بیشتر، زمانی کمتر؛ زمانی فرمانروا، زمانی زیردست ، ولی هرگز از صف اوّل تاریخ عقب رانده نشده است … " □ ایران و تنهایی‌اش ● محمدعلی اسلامی‌ندوشن

ارغوانم سنگ شد از انتظار... ● هوشنگ ابتهاج

* گَرَم بیایی و پرسی چه بردی اندر خاک ز خاک نعره برآرم که آرزوی تو را... ● بیدل دهلوی

انسان بد ذات ● سعدی و فردوسی

- پیگیر پریشانی ما دیر به دیر است دلتنگ به یک خنده ی او زود به زودیم ● حامد عسکری

سرو روان یا آفت جان؟ #رشید_کاکاوند ● خاقانی

گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای ور بی‌همه‌ای چو با منی با همه‌ای ● مولانا

دل که رنجید از کسی خرسند کردن مشکل است... ● منسوب به صائب تبریزی

#ایران_قوی ندانی که ایران نشست منست جهان سر به سر زیر دست ِ منست هنر نزد ایرانیان است و بس ندادند شیر ژیان را بکس همه یکدلانند یزدان شناس به نیکی ندارند از بد هراس چنین گفت موبد که مرد بنام به از زنده دشمن بر او شاد کام اگر کُشت خواهد تو را روزگار چه نیکو تر از مرگ در کار زار همه روی یکسر بجنگ آوریم جهان بر بد اندیش تنگ آوریم چو ایران نباشد تن من مباد بدین بوم و بر زنده یک تن مباد اگر سر به سر تن به کشتن دهیم از آن به که کشور به دشمن دهیم دریغ است ایران که ویران شود کنام پلنگان و شیران شود - بیان