وقتی ایمان دروغین شما را دیدم گناهان خودم را دوست داشتم.

این داستان از چشم افتادنه آدم ها هم واقعا ترسناکه؛ چیکار کردی،با اون همه علاقه ای که بهت داشتم.

شما یکم سنت بره بالا متوجه میشی لیاقت مردم همون سین زدن و جواب ندادنِ، نه طومار نوشتن.

متنفرم از وقتی که مردم میگن'ازت انتظار اینو نداشتم 
مثلاً کی بهت گفته از من انتظار داشته باشی؟!

اما چشم ها، عمیق تر از دست ها لمس میکنند.

تلاش کن اندوهت را دوست بداری؛ تا شاید برود، به رسمِ تمام چیز هایی که دوست داشتی و رفتند.

هرکسی از این دنیا چیزی بر میدارد..
من دست برداشتم ؛

سر انجام روزی تعریف خواهم کرد، که چقدر سخت بود اما ما دوام آوردیم.