منو پرت میکنه به اون شب تو جاده ی شمال اون احساسات عادما و شادی ای که قبلا داشتم

تو میخندی و دوست داشتنت رشد میکند در من

چیزی نبود که با گفتنِ یک می‌گذردِ ساده درست بشود، چیزی نبود که با ریختن چند قطره اشک بهتر بشود، قلب من بود، تمام توان و تحملم بود، احساس عمیق و واقعیِ من بود،

امروز تولد چانیوله.

دیشب.

نه اشتباه نکن ، نه زیباییِ تو، نه محبوبیتِ تو، مرا مجذوب خود نکرد، تو روح زخمی و تکه تکه‌ی مرا بوسیدی، بال های شانه های غمگین و یخ زده ام شدی، تو نقطه‌ی نورِ من میان سیاهیِ تمام زندگی ام شدی، و من عاشقت شدم،

با این همه، ای قلب سوخته، از یاد مبر که ما، من و تو عشق را رعایت کردیم..

او از هر نظر نابود شده بود ، اما انسانی که شوری در سر دارد، در زندگی شکست نمی‌خورد

تو هستی و حالا پاییز بهار دیگریست

هرشب خیره کننده ترین تصویرِ دنیا جلوی چشمام بود و مردم ازم میپرسیدن چرا دیوونه ای

تصور کن به کسی آسیب برسونی که خدا برات فرستاده تا درداتو خوب کنه ، از باختت لذت ببر

دلتنگی برِ آدم بده