الان اینجارو دیدم ، از همه کساییکه زدن ممنونم و 200 مبارک

دلم میخواد روی قبرم بنویسن ، با اینکه همه فکر میکردن از خیلی چیزا محروم و به قول خودشون ناکام بودم ، اما من از زندگیم راضی ام، خیلی راضی چون با تو زندگی کردم

ام که باید بنویسن بودم

حقیقتا دست منو به موی تو محتاج کشیدن

اندکی قبل تر از من بمیر تا مجبور نشوی راهِ قبرستان تا خانه را تنها بروی .

روزا چیکار میکنم؟ دلتنگ اونم

تو این شبا برای منم دعا کنید

ایشالا برای هممون سال خوبی باشه

و اندوهِ تو در مقابل قلب کوچکت زیادی عظیم و گسترده بود، اما تو همه چیز را تحمل کردی،

اگر می‌دانستی تا چه اندازه دلتنگ تو و حرف هایت هستم، شرمنده میشدی،

به من بگو چطور میشود آدم بگوید کسی را دوست دارد اما او را در رنج و غمش تنها بگذارد؟ به من بگو چطور میشود اندوه کسی که دوستش داری برایت مهم نباشد؟ آیا همه‌ی این ها دلیلی بر این نیست که تو واقعاً دوستم نداشتی؟

داشتم تورو دلداری میدادم، در حالی که خون از بازوهام میچکید و چشم هام از شدت اشک و خستگی خونی شده بود، وفاداریم رو هیچوقت زیر سوال نبر