تو این شبا برای منم دعا کنید

ایشالا برای هممون سال خوبی باشه

و اندوهِ تو در مقابل قلب کوچکت زیادی عظیم و گسترده بود، اما تو همه چیز را تحمل کردی،

اگر می‌دانستی تا چه اندازه دلتنگ تو و حرف هایت هستم، شرمنده میشدی،

به من بگو چطور میشود آدم بگوید کسی را دوست دارد اما او را در رنج و غمش تنها بگذارد؟ به من بگو چطور میشود اندوه کسی که دوستش داری برایت مهم نباشد؟ آیا همه‌ی این ها دلیلی بر این نیست که تو واقعاً دوستم نداشتی؟

داشتم تورو دلداری میدادم، در حالی که خون از بازوهام میچکید و چشم هام از شدت اشک و خستگی خونی شده بود، وفاداریم رو هیچوقت زیر سوال نبر

آدم شاید برخی غم هایش را از یاد ببرد یا برایش کمرنگ شود، اما کسی که باعث شده غمگین باشد را هرگز فراموش نمیکند

یک روز بخاطر چیزهایی که پیش خودم نگه داشتم سکته میکنم

چطور ببخشمت وقتی جوری رفتی که شک داشتم اگه بمیرم میای سر قبرم یا نه )

کاش پاهامو از دست میدادم، قلبی که خونه‌ی تو بود نه

نمی‌دونم اینجا کنکوری داریم یا نه.. اما امیدوارم همشون جدا از نتیجه، فردا و کلا این مسیر سختو با کمترین حس بد و آسیب طی کنن و به اون چیزی که می‌خوان برسن

گذشت اما خب