اول و آخر هیشکی دوستون نداره و هیشکی واقعی نیست، این یه حقیقتیه که بعضی ها الان فهمیدن بعضیا در آینده میفهمن یه سریا هم خیلی قبلتر متوجه شدن.
دلم با ماندن بود اما، راه رفتم؛ و تو ندانستی چه رنجیست، کشاندن تن خسته ای که خواهان ماندن بود.