نازنینِ من؛ من میشم اون بوسه ای که رو اشکات میخوابه من میشم اون لبخندی که کنار لبت میشینه من میشم اون بادی که تو موهات میرقصه من میشم اون خواب قشنگی که یادت میمونه من میشم آغوشی که دردات فراموشت بشن من میشم یه پناهگاه واسه تو تا یادت نره که هنوز زنده ای یادت نره من اینجام و تا وقتی که من اینجام از هیچی نترس. _گمشده

امیدوارم یکی پیدا شه که این حرفارو بهم بزنم

من تا کی میخوام گریه کنم؟؟

از بچگی سر همچی داشتم عر میزدم

نکه الان خیلی بزرگمم

بعد مدت تقریبا زیادی که یه پروژ و شروع کردم که گریه نکنم، متاسفانه امشب بغضم ترکید

چشام درد میکنه

سَرمم همینطور

تا حدودی الان من همینم

برا من خیلی سخته احساساتم رو نادیده بگیرم.

تو چی؟