صدام بزن ماتیلدا چون قبل از بزرگ شدن، بزرگ شدم

گوش دادن به کسایی که منبع حرفاشون منبع آبه واقعا عذابه

_🪞

تیز تره نوک زبون؛ از نوک چاقو هربار که میگن؛ اون حرفا عمدی نبود که گاهی ‌می‌باره ظاهرشون؛ از عمق اون باطنشون نگاه؛ با کینه و نفرت؛ دور چشمه کبود رو لبا میفته، سایه‌ی دروغ حرفا زخم، رو پوست سکوت نقاب‌ها ریخت رسیده فریاد جنون بو خون میاد از کلامم چجوری کنم این بازیو تمامم دهنا بستس همه راضیو سوارن تو که پاک نمیشی بشوری ذاتتو سه بارم فیس گُله، ریشه شون سمه حرفای شیرین ولی، تهش یه ضربه نور میتابه، اینجا ولی سایه‌ بلندتره میسازن قفس، واسه هرکی سرتره ندارن آدما یکیو بیشتر از خودشون دوست که تا دیروز لنگ تو بودن اما با یکی دیگن امروز باطنشون کثیفه ولی ظاهرشون دلسوز آخه بازیگری مدِ امساله هر قسمت با یکین انگار سریاله فراریم از تو و امثالت فک نکن نمیبینم اون نیمِ پنهان‌ِتو شنیدم از جایی که نیست صدا جایی که میرن از رو لیست بالا روی شونه های بقیه هر نفسه اخه دیگه ریسک بابا اینجا حراجیه واسه شرافت زدن به این دنیامون خیلی ساده، کثافت معنی دیگه نمیده حتی خواهر برادر فقط واسه دو قرون وزیری و رئاست (پس دیگه میدونم که) تیز تره نوک زبون؛ از نوک چاقو هربار که میگن؛ اون حرفا عمدی نبود که گاهی ‌می‌باره ظاهرشون؛ از عمق اون باطنشون نگاه؛ با کینه و نفرت؛ دور چشمه کبود رو لبا میفته، سایه‌ی دروغ حرفا زخم، رو پوست سکوت نقاب‌ها ریخت رسیده فریاد جنون فریاد جنون فریاد جنون #شعر_دست‌نویس

جلومه فقط درای بسته دیگه شدم ا این وضعیت خسته هرکی اومد ا پیشم رفته زندگی سخته پس کی خوب میشم من ای همه دورم زدن اینا پشت بهم کردن فقط سواله برام میشم کی بهترم تا شیش صبح بیدارم روشن دوتا سیگارم میشم خیره به دیوار خیلی کسل و بیکارم بگو چیشد رفتی من موندم و سختی بزا مردم بگن هرچی پ قلب بیچاره من چی گهگاهی هم به من حال بده دنیا زیر همه خاطراتم درده امضاش روزام شده فیلم تراژدی انگار وایب غروب و از اون سد انداش حتی نمیاد از خودم خوشم یه جورایی با همه بدم شدم تا که خالی شدش دیگه یه روز دورم تو تنهایی خیلی غمم خوردم آخه جلومه فقط درای بسته دیگه شدم ا این وضعیت خسته هرکی اومد ا پیشم رفته زندگی سخته پس کی خوب میشم من ای از سرنوشت که نمیشه فرار کرد منم شدم یکی که خب همرو سوار کرد دیگه از کابوسام نمیترسم تا وقتی زندگیم هست تو بگو توو این وضعیت اخه میشه چیکار کرد؟ هر شب یه جنگه بین خواب و فکرام گم شدم انگار میون بغض و اشکام هرچی دویدم نرسیدم رویام فقط این بود بدرخشه چشمام هی میگن صبر کن درست میشه کم‌کم ولی نمی‌بینن چی گذشته از من لبخند رو صورتمه ولی ذهنم جای دیگه‌ست بعضی زخما هرجا بری پیشت‌هست جلومه فقط درای بسته دیگه شدم ا این وضعیت خسته هرکی اومد ا پیشم رفته زندگی سخته پس کی خوب میشم من ای #شعر_دست‌نویس

هنوز هم پاساژ درمانیو به عنوان بهترین درمان روحی جسمی روانی قبول دارم😭

کار اشتباه زیاد تو زندگیم کردم ولی هیچوقت عشق ابدی ندیدم

Whatever you say handsome