و به راستی که کاش تحمل آدمیان کمتر سخت بود. کاش میتوانستم هوا را برای نفس کشیدنِ روحم سبک کنم. کاش میشد به انسانها آموخت زبالههای بیصفتیشان را در محیط امن روانیمان رها نکنند. ما، انسانهای اجتماعی، مجبور به همزیستی اجتماعی و ملزوم به رعایت نظافت روحمان هستیم. نمیخواهم فردای تیره و تارِ دنیا، معلول روحِ کدررنگِ امروزِ من باشد. چونان که هرچه تاریخ را جلو میرویم، انسانهای زیادتری را پشتسر گذاشتهایم و کمتر مسلط به ایجاد تعادل در این ناخالصی هستیم. میگریم؛ چرا که گاهی راه نفسهایم بسته میشود.
جمعه ۲۱ شهریور ۱۴۰۴ ۰۱:۳۶
آه ای خداوندا چه میگویم
امروز روز "قوی بودن" و "انجام دادن" بود
اوهوم و وی هو دان
نه تنها دانشگاه بلکه استادا هم دارن شورش رو درمیارن.
فقط شنبه بیاد و زودتر بگذره.