محبوبم نوشتن برای تو شبیه باز کردن دریست که مدت ها بسته بوده دری که پشتش نه شلوغی هست نه ترس فقط احساسی عمیق که آرام آرام خودش را نشان می دهد من هر بار که به تو فکر می کنم چیزی درونم نرم می شود چیزی که سال ها سفت و خاموش مانده بود و حالا با نام تو جان می گیرد محبوبم تو بی آنکه بدانی تبدیل شده ای به بخشی از نفس های من به حضوری که حتی وقتی نیست هم تاثیرش را می گذارد من گاهی در میان فکرهای پراکنده ام ناگهان به تو می رسم نه با تصویر نه با صدا فقط با حس و همان حس کافیست تا بفهمم هنوز چیزی هست که دلم به آن تکیه می کند تو برای من معنای خواستنی هستی که عجله ندارد فریاد نمی زند خودش را تحمیل نمی کند فقط هست و ماندگار است محبوبم این نامه ها شاید هرگز به دستت نرسند شاید هرگز نخوانی شان اما من می نویسم چون دلم راهی جز این ندارد چون هر کلمه که از تو می گوید باری از روی قلبم برمی دارد تو شبیه حقیقتی هستی که نمی شود انکارش کرد حتی اگر پنهان بماند حتی اگر دور باشد حتی اگر سهم من فقط همین نوشتن ها باشد من با همین سهم کوچک هم راضی ام چون می دانم احساسم واقعیست آرام است و از جایی عمیق می آید محبوبم اگر روزی از خودم بپرسم چرا ادامه دادم چرا ماندم چرا دل کندن بلد نبودم پاسخ ساده خواهد بود چون تو در جایی از وجودم خانه کرده ای که هیچ کس دیگر به آن راه ندارد و من به این خانه وفادار مانده ام #خودنویس

میگن وقتی کسی رو بغل می‌کنی قلب‌ها بهم می‌چسبن :) ؛ ولیخب من دوستام قدکوتاهن و وقتی بغل‌شون می‌کنم معده‌ام می‌چسبه به قلب‌شون 😭😂🙏🏼.

:))

صحبت کردن با کتاب‌خون‌ها درمورد کتاب کلی انرژیِ آدم رو زیاد می‌کنه 🛐

اینکه تکالیف زبانم بعضی وقتا ناقص میشن میتونم بخاطرش خودکشی کنم و از رو مبل بپرم پایین.

سردرد سرسام اور🚮

تهوع همیشگی🚮

استرس جوانی🚮

[ بی تو چ کنم؟ . .]