دُکتر میدونی نهنگا خیلی بدبختن هرچی گریه کنن، دلِ دلبرشون براشون نمیسوزه فکر میکنه آبِ دریاس رو صورتشون! اینه که یهو نهنگِ دلش میپوکه! میاد میشینه تو ساحلُ میمیره.! من میدونم من خودم یه نهنگِ مُرده ام".

دوباره سبز می شویم ای درخت آشنا شاخه های خویش را.

ناگهان کجا جا گذاشتی؟ یا به قول خواهرم فروغ*

دستهای خویش را در کدام باغچه عاشقانه کاشتی؟

این قرارداد تا ابد میان ما برقرار باد: چشمهای من به جای دستهای تو من به دست تو آب می دهم،

تو به چشم من آبرو بده من به چشمهای بی قرار تو قول می دهم: ریشه های ما به آب

شاخه های ما به آفتاب می رسد ما دوباره سبز می شویم!

شاعر: #قیصر_امین_پور

زندگی کردن من مُردن تدریجی بود آنچه جان کند تنم، عمر حسابش کردم. -فرخی یزدی

دلمو مزار کردی؛ -Blue mind-

حدیثِ عشق نداند کسی که در همه عُمر به سَر نکوفته باشد درِ سرایی را؛ -سعدی.

عقل بیهوده سر طرح معما دارد بازی عشق مگر شایدو اما دارد